Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Ѕид на плачот" data-source="post: 364539" data-attributes="member: 7127"><p>Искрено да ви кажам, жива омалаксана сум, пред некои пет, шест дена доживеав собраќајна несреќа. Си ја удрив главата, али ок сум сега. Имам и ранички патем, не ни отидов во болница, само си дојдов дома, смирив глава, изгасив светло, затворив очи, си се напив диазепамче и да ви докажам... Излегов на пат почнав да викам, да се тресам, не знаев шо праам, ни кај сум. Плачев, молев некој да дојде буквално и да ме освести, да ми каже, смири се. Знаете, сфатив дека нема човечанство, никој не се ни потрудил да ме праша како сум. Застана една девојка, си замина, застанал еден дечко, ме погледнал само, заминал... Никој не се обиде ни да повика брза помош, нит да ме праша дали е се во ред... Посакав у моментот некој да ме гушне и да му кажам колку сум всушност среќна што останав жива, со само толкава гребаница, покрај колата што беше лом,  мојата страна беше згмечена тотално. Сфаќам дека всушност ние не спасуваме животи. Се се случува по Господова волја... Ете, универзумска тајна.</p></blockquote><p></p>

Верификација: Каква боја е Сонцето?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата