Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Фамилија и семејство
Деца
Воспитување: како ќе ги третирате децата?
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Аркантос" data-source="post: 248622" data-attributes="member: 1768"><p>Во претходното писание кажав дека за секое дете е потребен различен пристап.</p><p>Пример, јас имам две деца.</p><p>Едното, доволно е да му речеш само „Немој татичко“ и нема да помисли да го фати.</p><p>Другото, на глава застани, ако сака да го чува во раце, ќе го чува. Се’ уште не најдовме начин да направиме да не послуша.</p><p></p><p>Мајка ти, одбрала да зборува, и тоа и кај мене најмногу успеваше, зборови.</p><p>Ама пак кај сестра ми, никогаш зборовите немале ефект. Секогаш некој реакции од мајка ми.</p><p></p><p>Ете ти никогаш не си била казнета, можеби некогаш натепана.</p><p>Јас пак... бев тип на дете, што секогаш на ударот возвраќаше со исто однесување. Инает.</p><p>Мајка ми не ме тепала, ама затоа ме тепаше наставничката од прво до четврто по рачиња, и јас намерно секогаш постапував на ист начин.</p><p>А зборувањето секогаш го примав.</p><p></p><p>А што се однесува за ограничувањата. Знаеш... можеби си до некаде во право. Ни јас не планирам да им давам ограничувања. Пример излегува на кафе и јас од врата викам „Паметот во глава, и до 10 во кревет“. Ни на крај памет не ми е такво нешто. Ама сепак ми е на крај на паметот, уз разговор за нивните излегувања, одоколу да им кажам до колку е пристојно едно дете да биде излезено надвор. Ќе им споделам свои искуства во доцните излегувања... и слично.</p><p>Ако после се тоа... 14 годишно дете... ми се врати во 1 часот... секако дека ќе реагирам на некаков начин.</p><p>Можеби нема да се случи ова... ама не ја изоставам можноста некогаш да се занесе, да се препушти на слободата и да заборави на моите зборови...</p><p>Така да, сепак сметам дека некој такви реакции како во примерот што го набројав се неопходни.</p><p>Само... никогаш нема да практикувам казни од типот: Почна да пушиш цигари???? Нема џепарац веќе!!!!; Фати дечко?! Од соба да не си излегла!</p><p>- не. Тоа не е тип на казна што го почитувам. Тие казни според мене создаваат револт.</p><p>Подобро е да направиш нешто...што ќе му остане врежано во глава <img src="/images/emoji/smile_animated.png" class="smilie" loading="lazy" alt=":)" title="Насмевка :)" data-shortname=":)" /></p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Аркантос, post: 248622, member: 1768"] Во претходното писание кажав дека за секое дете е потребен различен пристап. Пример, јас имам две деца. Едното, доволно е да му речеш само „Немој татичко“ и нема да помисли да го фати. Другото, на глава застани, ако сака да го чува во раце, ќе го чува. Се’ уште не најдовме начин да направиме да не послуша. Мајка ти, одбрала да зборува, и тоа и кај мене најмногу успеваше, зборови. Ама пак кај сестра ми, никогаш зборовите немале ефект. Секогаш некој реакции од мајка ми. Ете ти никогаш не си била казнета, можеби некогаш натепана. Јас пак... бев тип на дете, што секогаш на ударот возвраќаше со исто однесување. Инает. Мајка ми не ме тепала, ама затоа ме тепаше наставничката од прво до четврто по рачиња, и јас намерно секогаш постапував на ист начин. А зборувањето секогаш го примав. А што се однесува за ограничувањата. Знаеш... можеби си до некаде во право. Ни јас не планирам да им давам ограничувања. Пример излегува на кафе и јас од врата викам „Паметот во глава, и до 10 во кревет“. Ни на крај памет не ми е такво нешто. Ама сепак ми е на крај на паметот, уз разговор за нивните излегувања, одоколу да им кажам до колку е пристојно едно дете да биде излезено надвор. Ќе им споделам свои искуства во доцните излегувања... и слично. Ако после се тоа... 14 годишно дете... ми се врати во 1 часот... секако дека ќе реагирам на некаков начин. Можеби нема да се случи ова... ама не ја изоставам можноста некогаш да се занесе, да се препушти на слободата и да заборави на моите зборови... Така да, сепак сметам дека некој такви реакции како во примерот што го набројав се неопходни. Само... никогаш нема да практикувам казни од типот: Почна да пушиш цигари???? Нема џепарац веќе!!!!; Фати дечко?! Од соба да не си излегла! - не. Тоа не е тип на казна што го почитувам. Тие казни според мене создаваат револт. Подобро е да направиш нешто...што ќе му остане врежано во глава :) [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е снегот?
Испрати мислење
Форум
Фамилија и семејство
Деца
Воспитување: како ќе ги третирате децата?
На врв
Bottom
