Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваши омилени поеми
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="violetmoon" data-source="post: 359695" data-attributes="member: 2223"><p><span style="font-size: 22px"><strong>Тишината на светот…</strong></span></p><p>Некогаш,</p><p>тишината ќе биде се’</p><p>се’ што припаѓа на овој свет</p><p>и се’ што ќе ми е останато од тебе,</p><p>како крвави дланки во кои ја држам единствената роза од тебе</p><p>зачувана од светот и ситната прашина</p><p>што полека се вовлекла во светов нов,</p><p>знаеш,</p><p>и по години долги</p><p>што вечности ќе се сторат</p><p>денот сеуште ќе ми е болна тишина</p><p>а ноќта неспокој во кој тебе те барам.</p><p></p><p>Некогаш,</p><p>можеби набрзо</p><p>ќе станам никоја</p><p>краток одблесок во очите твои</p><p>како потсетник на загубеното,</p><p>на убаво и недостижно</p><p>како мелодија застарена</p><p>што кожата ти ја наежува</p><p>и очите насолзува,</p><p>пред да сфатиш каде во овој свет</p><p>умрела надежта.</p><p></p><p>Знаеш,</p><p>некогаш ќе нема ни тишина</p><p>само ѕвона одбојни што на војни те потсеќаат</p><p>на сите борби што со себе си ги водел</p><p>некој спомен што ќе расцути сред пустина</p><p>или ќе се разбуди во очите на некој рибар што по пат ќе го сретнеш</p><p>и ќе заборавиш да го поздравиш</p><p>опседнат со ништожното што од средината на светот се разбудило</p><p>опседнат во потрага со таа тишина</p><p>што се’ ни говори</p><p>а само еднаш во животот се раѓа…</p><p></p><p><img src="https://fadedmemories2017.files.wordpress.com/2017/01/trttr.jpg?w=712" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" /></p></blockquote><p></p>
[QUOTE="violetmoon, post: 359695, member: 2223"] [SIZE=6][B]Тишината на светот…[/B][/SIZE] Некогаш, тишината ќе биде се’ се’ што припаѓа на овој свет и се’ што ќе ми е останато од тебе, како крвави дланки во кои ја држам единствената роза од тебе зачувана од светот и ситната прашина што полека се вовлекла во светов нов, знаеш, и по години долги што вечности ќе се сторат денот сеуште ќе ми е болна тишина а ноќта неспокој во кој тебе те барам. Некогаш, можеби набрзо ќе станам никоја краток одблесок во очите твои како потсетник на загубеното, на убаво и недостижно како мелодија застарена што кожата ти ја наежува и очите насолзува, пред да сфатиш каде во овој свет умрела надежта. Знаеш, некогаш ќе нема ни тишина само ѕвона одбојни што на војни те потсеќаат на сите борби што со себе си ги водел некој спомен што ќе расцути сред пустина или ќе се разбуди во очите на некој рибар што по пат ќе го сретнеш и ќе заборавиш да го поздравиш опседнат со ништожното што од средината на светот се разбудило опседнат во потрага со таа тишина што се’ ни говори а само еднаш во животот се раѓа… [IMG]https://fadedmemories2017.files.wordpress.com/2017/01/trttr.jpg?w=712[/IMG] [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваши омилени поеми
На врв
Bottom
