Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваши омилени поеми
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="violetmoon" data-source="post: 294431" data-attributes="member: 2223"><p><span style="font-size: 18px"><strong>Carolija zaborava - Irena Vrkljan</strong></span></p><p>U ovom prostoru</p><p>omedjanom stablima mog razuma,</p><p>u ovom prostoru bez sredista svjetla,</p><p>bez okusa, bez glasova,</p><p>u ovom sjecanju,</p><p>zatvorenom u tamni obruc tijela,</p><p>u ovoj boli</p><p>u ljubavi nepravednoj,</p><p>u ljubavi</p><p>ja dozivam lice</p><p>koje sam posjedovala jucer,</p><p>ja dozivam noc.</p><p>U ovaj sat neponovljen,</p><p>u ovaj dan neotrovan</p><p>blizinom vremena,</p><p>u strahu prisutnom medju oblicima,</p><p>u ovaj moj plac</p><p>neka iz mahovine izidju sve kosute</p><p>i poloze moje tijelo</p><p>na zle i visoke borove,</p><p>danas,</p><p>na dan neprolazne osvete,</p><p>neka umorne zene</p><p>svezu moja stopala</p><p>i zapale sve ladje,</p><p>snene pod lukom mog vrata.</p><p></p><p>Ja zovem.</p><p></p><p>Neka dodje velika tisina,</p><p>neka dodje velika tisina,</p><p>neka se rijeke udalje od obala</p><p>i tijelo neka napusti</p><p>dubinu vlastite krvi,</p><p>jer ja vise ne poznajem</p><p>granicu svog krika,</p><p>ne vidim vise daljinu izmedju dva neba,</p><p>ne osjecam krv.</p><p></p><p>U ovaj suton</p><p>sastavljen od dva oblika patnje,</p><p>u ovu plahost</p><p>koju nose stupovi</p><p>lagani od nevinosti ljeta,</p><p>u ovaj san</p><p>ja dozivam rijeci</p><p>nage i bez uspomena,</p><p>ja dozivam agoniju</p><p>hladniju od snijega.</p><p>U disanju moje koze,</p><p>u ove plohe tuge,</p><p>u ovu tamu,</p><p>ja zovem vjetar</p><p>koji brise obrise gorkih planina,</p><p>vjetar zaborava</p><p>ja dozivam pcele,</p><p>da lancima bez zvukova</p><p>zarobe tu travu</p><p>taj plamen</p><p>na tvom imenu.</p><p></p><p>Ja zovem.</p><p></p><p>Neka se mora preliju</p><p>u presusen izvor zemlje</p><p>i zaustave krv</p><p>koja me napusta,</p><p>neka se moja zaljubljenost</p><p>pretvori u osamljene perivoje,</p><p>moj osmijeh otudji od sunca,</p><p>neka ostrice izrasle u dodiru nase sutnje</p><p>prodru kroz ovaj plemenit okus smrti.</p><p></p><p>Nadjite me,</p><p>vezite me,</p><p>spalite moje sjecanje,</p><p>zakopajte moje sunce</p><p>u jezgro najtamnijeg korijenja,</p><p>otvorite moje dlanove od soli</p><p>i oduzmite mi taj lik</p><p>koji i sljunak pretvara u ljubav.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="violetmoon, post: 294431, member: 2223"] [SIZE=5][B]Carolija zaborava - Irena Vrkljan[/B][/SIZE] U ovom prostoru omedjanom stablima mog razuma, u ovom prostoru bez sredista svjetla, bez okusa, bez glasova, u ovom sjecanju, zatvorenom u tamni obruc tijela, u ovoj boli u ljubavi nepravednoj, u ljubavi ja dozivam lice koje sam posjedovala jucer, ja dozivam noc. U ovaj sat neponovljen, u ovaj dan neotrovan blizinom vremena, u strahu prisutnom medju oblicima, u ovaj moj plac neka iz mahovine izidju sve kosute i poloze moje tijelo na zle i visoke borove, danas, na dan neprolazne osvete, neka umorne zene svezu moja stopala i zapale sve ladje, snene pod lukom mog vrata. Ja zovem. Neka dodje velika tisina, neka dodje velika tisina, neka se rijeke udalje od obala i tijelo neka napusti dubinu vlastite krvi, jer ja vise ne poznajem granicu svog krika, ne vidim vise daljinu izmedju dva neba, ne osjecam krv. U ovaj suton sastavljen od dva oblika patnje, u ovu plahost koju nose stupovi lagani od nevinosti ljeta, u ovaj san ja dozivam rijeci nage i bez uspomena, ja dozivam agoniju hladniju od snijega. U disanju moje koze, u ove plohe tuge, u ovu tamu, ja zovem vjetar koji brise obrise gorkih planina, vjetar zaborava ja dozivam pcele, da lancima bez zvukova zarobe tu travu taj plamen na tvom imenu. Ja zovem. Neka se mora preliju u presusen izvor zemlje i zaustave krv koja me napusta, neka se moja zaljubljenost pretvori u osamljene perivoje, moj osmijeh otudji od sunca, neka ostrice izrasle u dodiru nase sutnje prodru kroz ovaj plemenit okus smrti. Nadjite me, vezite me, spalite moje sjecanje, zakopajte moje sunce u jezgro najtamnijeg korijenja, otvorite moje dlanove od soli i oduzmite mi taj lik koji i sljunak pretvara u ljubav. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е тревата?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваши омилени поеми
На врв
Bottom
