Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Saladin" data-source="post: 68472" data-attributes="member: 272"><p>Замини...</p><p>не врти го погледот назад</p><p>не враќај го она </p><p>што некогаш беше цело</p><p>сега се само парчиња</p><p>доволно остри да се исечеш</p><p>да ја повредиш душата</p><p>да крвари како што некогаш</p><p>крвареше мојата.</p><p></p><p>За туѓи прегратки</p><p>За туѓа насмевка</p><p>која верував дека припаѓаше</p><p>меѓу тебе и мене</p><p>Ти и јас</p><p>и нашите сништа </p><p>за кои копнеев </p><p>надевајќи се дека некогаш</p><p>погледот ќе биде друг</p><p>а не само студен бран </p><p>за добра ноќ</p><p></p><p>Те сакав најмила, </p><p>Но повеќе болката не ми дозволува</p><p>да ти подарам љубов</p><p>да те воздигнам од ова сивило.</p><p>Се плашам како што се плашиш ти</p><p>да не останеме повредени </p><p>заведени од нашата глупост</p><p>заслепеност и индиферентност</p><p></p><p></p><p>Затоа замини најмила</p><p>додека е време</p><p>Додека раните можат да зараснат</p><p>да се спојат, </p><p>да бидат едно</p><p>како што некогаш беа за тебе</p><p>но никогаш повеќе не се.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Saladin, post: 68472, member: 272"] Замини... не врти го погледот назад не враќај го она што некогаш беше цело сега се само парчиња доволно остри да се исечеш да ја повредиш душата да крвари како што некогаш крвареше мојата. За туѓи прегратки За туѓа насмевка која верував дека припаѓаше меѓу тебе и мене Ти и јас и нашите сништа за кои копнеев надевајќи се дека некогаш погледот ќе биде друг а не само студен бран за добра ноќ Те сакав најмила, Но повеќе болката не ми дозволува да ти подарам љубов да те воздигнам од ова сивило. Се плашам како што се плашиш ти да не останеме повредени заведени од нашата глупост заслепеност и индиферентност Затоа замини најмила додека е време Додека раните можат да зараснат да се спојат, да бидат едно како што некогаш беа за тебе но никогаш повеќе не се. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Колку нозе има кучето? (напишете со букви)
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom
