Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 372514" data-attributes="member: 3190"><p>Ми недостасува твојот шепотлив глас,</p><p>под ѕвездите кои моќно го осветлуваат твоето постоење,</p><p>заробено во тишината на нашето минато,</p><p>сегашност и повторното незнајно,</p><p>сокриено под пазувите на длабоките зеници кои се простираат нежно во будноста и сонот на нашите очи,</p><p>отуѓени со нашите лица,</p><p>кои не препознаваат ништо добро и вистинито,</p><p>искалени во воздивот на ноќта,</p><p>тука сме,</p><p>во голиот витраж на нашето бдеење,</p><p>ти за мене,</p><p>јас за тебе,</p><p>јако,</p><p>толку јако како неодолива насмевка од која процветуваат есенските лисја,</p><p>непрепознатливо ко светулка во мракот,</p><p>која заспива неколку минути пред магичната полноќ,</p><p>застрелана во аортата на срцето,</p><p>во кое истекувам за нас,</p><p>без тебе.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Achernar, post: 372514, member: 3190"] Ми недостасува твојот шепотлив глас, под ѕвездите кои моќно го осветлуваат твоето постоење, заробено во тишината на нашето минато, сегашност и повторното незнајно, сокриено под пазувите на длабоките зеници кои се простираат нежно во будноста и сонот на нашите очи, отуѓени со нашите лица, кои не препознаваат ништо добро и вистинито, искалени во воздивот на ноќта, тука сме, во голиот витраж на нашето бдеење, ти за мене, јас за тебе, јако, толку јако како неодолива насмевка од која процветуваат есенските лисја, непрепознатливо ко светулка во мракот, која заспива неколку минути пред магичната полноќ, застрелана во аортата на срцето, во кое истекувам за нас, без тебе. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom