Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 371436" data-attributes="member: 3190"><p>(не) Постои</p><p></p><p>(не) Постои рана која не се лекува со нова љубов, </p><p>како што ветрот е црвен во секоја квечерина,</p><p>за да станеш апсолутен почетник во старата добра мугра.</p><p>(не) Постои доволно оштар нож кој би го оживеал уморот кој го носам во очиве, </p><p>ко што сум ебено стар да би почнал барем нешто од почеток.</p><p>(не) Постои допир со кој би го слушнал зреењето на ноќта,</p><p>длабоко заглавена во аортите на </p><p>згазените усни,</p><p>од чии бакнежи се опивам сонлив,</p><p>без парче грутка немирна,</p><p>во дивите корени на виното кое истекува од дланките на повредените ангели,</p><p>кои танцуваат на небото до колена,</p><p>извалкани со црна смрт,</p><p>од која цветаат недостижните и вечните,</p><p>крштевани со здивот на неискажаните,</p><p>едно не менува сѐ,</p><p>зарем не?</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Achernar, post: 371436, member: 3190"] (не) Постои (не) Постои рана која не се лекува со нова љубов, како што ветрот е црвен во секоја квечерина, за да станеш апсолутен почетник во старата добра мугра. (не) Постои доволно оштар нож кој би го оживеал уморот кој го носам во очиве, ко што сум ебено стар да би почнал барем нешто од почеток. (не) Постои допир со кој би го слушнал зреењето на ноќта, длабоко заглавена во аортите на згазените усни, од чии бакнежи се опивам сонлив, без парче грутка немирна, во дивите корени на виното кое истекува од дланките на повредените ангели, кои танцуваат на небото до колена, извалкани со црна смрт, од која цветаат недостижните и вечните, крштевани со здивот на неискажаните, едно не менува сѐ, зарем не? [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Колку нозе има кучето? (напишете со букви)
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom