Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Iris*" data-source="post: 371369" data-attributes="member: 3868">Копај, копај моја мрачна душо,отсекогаш заљубена во својата темнина,мислата твоја сама полека се гаси,копај, до срце, крв, топлина,копај, кога го нема твоето љубено прибежиште.Што се неколку искршени ноктиза мирот кој ќе го пронајдеш?Великодушно не повикува оваа земјена одаја,пречеклива,да ги нагости со себе очите неми,да ги  напои со мекиот распеан дожд седефастите усни,па да го покрие со дива детелина нежниот облик на градите тажни,разиграни сенки на полското цвеќе,шум на последните гранки,бујна вечна градинашто од нејасен сон во живо злато се развева.</blockquote>

На врв Bottom