Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 370615" data-attributes="member: 3190"><p>Кога душата ти е заспана,</p><p>не ќе ја разбуди ниту едно глуварче занесено од ветрот кој не запира,</p><p>ниту огнот не сака да те допре,</p><p>кога крвта ти е заледена,</p><p>а има денови кога сакаш барем љубовта да ја напишеш со зборови,</p><p>но не ти даваат белите ѕвездени одари,</p><p>толку многу има во срцето железно,</p><p>што го носиш изворно,</p><p>но гори тоа со небото што гасне завршувајќи во челуста на ноќта,</p><p>а трошка човечност се сокрива во твоите дланките раширени,</p><p>јаловат тие во црвенилото на булките несреќни,</p><p>со усвитените ребра кои беа некогаш полни со стихови,</p><p>а сега ѕвонат само километри под нозете тегобни,</p><p>газејќи ја таа тајна отровна,</p><p>одродена,</p><p>што не се сокрива,</p><p>но кој да ја чуе,</p><p>ноншалантно да ја разбуди нова,</p><p>да ѝ каже,</p><p>дека вчера не било никогаш,</p><p>ниту сега,</p><p>кога во себе умира.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Achernar, post: 370615, member: 3190"] Кога душата ти е заспана, не ќе ја разбуди ниту едно глуварче занесено од ветрот кој не запира, ниту огнот не сака да те допре, кога крвта ти е заледена, а има денови кога сакаш барем љубовта да ја напишеш со зборови, но не ти даваат белите ѕвездени одари, толку многу има во срцето железно, што го носиш изворно, но гори тоа со небото што гасне завршувајќи во челуста на ноќта, а трошка човечност се сокрива во твоите дланките раширени, јаловат тие во црвенилото на булките несреќни, со усвитените ребра кои беа некогаш полни со стихови, а сега ѕвонат само километри под нозете тегобни, газејќи ја таа тајна отровна, одродена, што не се сокрива, но кој да ја чуе, ноншалантно да ја разбуди нова, да ѝ каже, дека вчера не било никогаш, ниту сега, кога во себе умира. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Колку нозе има кучето? (напишете со букви)
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom