Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 370528" data-attributes="member: 3190">Човек во полноќта,ко од црна земја да извира,талка со неговата бледа сенка растопена,под напластената светлина на канделабрите,железен е звукот на неговите чекори кои се губат во крошните на осаменоста,ништо ново од него,оловно е,можеби по некоја измешана ѕвезда со неговата горка залутана силуета што ја силува темнината,врз усните на дивото небо,распорувајќи ѝ ја првата воздишка на разбудената месечина,со неговата мисла последна,залутана во ноќта,во крвта ледена,човек во полноќта,со очи полни од меланхолија перверзна,злобна е таа потреба,а како да му е тоа сѐ што му прилега,во полноќта која мирно патува,со ветрот нежен ко свила,што му го ликот сокрива,на тој што е сѐ,само човек не.</blockquote>

На врв Bottom