Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Iris*" data-source="post: 370348" data-attributes="member: 3868"><p>О, ѕвезди, наши предци сте вие,</p><p>колку непозната светлост дреме,</p><p>во сенката надгробна глува,</p><p>колку копнеж и пепел се збрани</p><p>во срцата под земјата,</p><p>во прегратка што траат постојани.</p><p></p><p>Нема во овој почин ништо грубо,</p><p>ни зеници кои бегаат кон залезот свој,</p><p>ни покривот кобен што се става..</p><p>Ни збор за таа мака,</p><p>да дишам уште малку,</p><p>од нашиот восхит</p><p>до смртта што ме сака.</p><p></p><p>О, ѕвезди, ве разбирам и сфаќам,</p><p>во бескрајот темен ви трепка сјајот,</p><p>болна нежност во вас се крие,</p><p>исти сте како сите души вие.</p><p></p><p>Нема во овој почин ништо грубо,</p><p>само тихост на солзи врели,</p><p>успана е болката во лулка од рани,</p><p>остави ја душо, паѓа во тмајот и вака и така,</p><p>и онака само спокој сака.</p><p></p><p>Не е важно, Љубов,</p><p>нека сме во спокој стопени,</p><p>под покровите бели,</p><p>успана е желбата и чиста,</p><p>мечтата за љубов,</p><p>со смртта е душо иста.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Iris*, post: 370348, member: 3868"] О, ѕвезди, наши предци сте вие, колку непозната светлост дреме, во сенката надгробна глува, колку копнеж и пепел се збрани во срцата под земјата, во прегратка што траат постојани. Нема во овој почин ништо грубо, ни зеници кои бегаат кон залезот свој, ни покривот кобен што се става.. Ни збор за таа мака, да дишам уште малку, од нашиот восхит до смртта што ме сака. О, ѕвезди, ве разбирам и сфаќам, во бескрајот темен ви трепка сјајот, болна нежност во вас се крие, исти сте како сите души вие. Нема во овој почин ништо грубо, само тихост на солзи врели, успана е болката во лулка од рани, остави ја душо, паѓа во тмајот и вака и така, и онака само спокој сака. Не е важно, Љубов, нека сме во спокој стопени, под покровите бели, успана е желбата и чиста, мечтата за љубов, со смртта е душо иста. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom