Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Iris*" data-source="post: 369968" data-attributes="member: 3868"><p>Знаеш, сеуште мириса кутијата на тебе,</p><p>ми недостига тој мирис,</p><p>а се поретко ја отварам,</p><p>не дека минува желбата,</p><p>туку за подолго да ми трае.</p><p>И книгите кога ги листам мирисаат,</p><p>и од секоја друга го очекувам истото,</p><p>но не се исти,</p><p>како ни погледите во кои го барам твојот.</p><p>Само ти, недостижен за усниве мои,</p><p>му даваш спокојство на тревожново срце,</p><p>кое живее во кафезот свој годиниве,</p><p>само за тебе, крвта се вознемирува моја,</p><p>заплисната од сеќавања,</p><p>богохулам од љубов и убавина,</p><p>спомнам уште радосна,</p><p>и понекогаш тажна,</p><p>за сѐ што не можев, а можев,</p><p>бакнувајќи ги благо твоите брчки калемени со грижи и насмевки,</p><p>со последната топлина украдена од усните на есента,</p><p>нека ми прости зимата,</p><p>што не давам да го допре тоа чело,</p><p>нем сведок на победата,</p><p>над матниот виор на крвта.</p><p>Само ти, го смируваш овој ветер,</p><p>кој без починка ме ранува,</p><p>повлечи ме уште еднаш во себе,</p><p>во мирисот твој, во очите,</p><p>да остане само допирање,</p><p>ветар наспроти ветрот.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Iris*, post: 369968, member: 3868"] Знаеш, сеуште мириса кутијата на тебе, ми недостига тој мирис, а се поретко ја отварам, не дека минува желбата, туку за подолго да ми трае. И книгите кога ги листам мирисаат, и од секоја друга го очекувам истото, но не се исти, како ни погледите во кои го барам твојот. Само ти, недостижен за усниве мои, му даваш спокојство на тревожново срце, кое живее во кафезот свој годиниве, само за тебе, крвта се вознемирува моја, заплисната од сеќавања, богохулам од љубов и убавина, спомнам уште радосна, и понекогаш тажна, за сѐ што не можев, а можев, бакнувајќи ги благо твоите брчки калемени со грижи и насмевки, со последната топлина украдена од усните на есента, нека ми прости зимата, што не давам да го допре тоа чело, нем сведок на победата, над матниот виор на крвта. Само ти, го смируваш овој ветер, кој без починка ме ранува, повлечи ме уште еднаш во себе, во мирисот твој, во очите, да остане само допирање, ветар наспроти ветрот. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е тревата?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom
