Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Iris*" data-source="post: 369902" data-attributes="member: 3868">Ја убивам мојата љубов,ко бедник кој со камен ја дарува испружената рака на слепиот просјак,па склопувајќи клепки ја фрлам во ноќта,посипувајќи ја со грст земја,и заминувам,чудејќи се на својата моќ..Но кога ќе се кренат влажните големи очи,ја гледам со бесмртен венец на челото,се подисправила над гробот подотворен и ми се смее во лице,а крај неа, бес, живот, смрт,како милостина расфрлани.Ја голтам сенката нејзина,како пес корка леб,го јадам сонот и молчам...Горам ден за ден,а студенило се насобрало околу срцево.Јадна сум,јадна е мојата моќ,додека постоиш во мене.</blockquote>

На врв Bottom