Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 369898" data-attributes="member: 3190"><p>Видов ѕуница, </p><p>толку животна и волшебна,</p><p>ги огреа таа очиве и ноќта во душава,</p><p>таму горе,</p><p>ја допрев со погледот,</p><p>и запре мојот здив,</p><p>со небото вишно,</p><p>спокој ми се истури врз лицево,</p><p>нежен во сребрениот час,</p><p>заплеткан со новата месечина,</p><p>заталкав јас, </p><p>со сите тие чувства,</p><p>без лисја исти,</p><p>што научени венеат да го дочекаат ноември,</p><p>беше тоа така свечено и просто и убаво,</p><p>свето без икона насолзена,</p><p>сосем доволно неисплакано да ја раситни сета болка што ја краде убавиот стих,</p><p>за една љубов,</p><p>изгорена во ветрот од хартија,</p><p>смирена ко река недопрена,</p><p>истекувајќи од крвта,</p><p>на залутаните,</p><p>на блиските,</p><p>моите стари и добри пороци,</p><p>што по навика се некако драги,</p><p>и заспиваат,</p><p>врз моите гради,</p><p>со надеж да се расонат, </p><p>во неискажаното и ветво сонце,</p><p>да оживеат нечии горки зборови,</p><p>темно срце свеќно да растопат и се родат нови и чисти,</p><p>на овој свет,</p><p>свет без смисол со темјани исти.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Achernar, post: 369898, member: 3190"] Видов ѕуница, толку животна и волшебна, ги огреа таа очиве и ноќта во душава, таму горе, ја допрев со погледот, и запре мојот здив, со небото вишно, спокој ми се истури врз лицево, нежен во сребрениот час, заплеткан со новата месечина, заталкав јас, со сите тие чувства, без лисја исти, што научени венеат да го дочекаат ноември, беше тоа така свечено и просто и убаво, свето без икона насолзена, сосем доволно неисплакано да ја раситни сета болка што ја краде убавиот стих, за една љубов, изгорена во ветрот од хартија, смирена ко река недопрена, истекувајќи од крвта, на залутаните, на блиските, моите стари и добри пороци, што по навика се некако драги, и заспиваат, врз моите гради, со надеж да се расонат, во неискажаното и ветво сонце, да оживеат нечии горки зборови, темно срце свеќно да растопат и се родат нови и чисти, на овој свет, свет без смисол со темјани исти. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom
