Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 368833" data-attributes="member: 3190">Во антологијата на болката,венее моето срце распукано и клето,молејќи го ветрот да му донесе плодност житна,низ твојата коса протната ко усвитена игла во ноќта,да ги сошие тие бразди сини и длабоки,да ја растопи таа згрутчена крв во песок сторена,бистра река да протече,да натопи рани и една воздишка последна,врз твоите дланки да истече,лицето да го измиеш со неа,да ги покриеш сите лузни од старите солзи,да ти ги откријам скриените места во душата,сон неодсонуван да бидам,таму засекогаш да векувам,таму мртов да умирам.</blockquote>

На врв Bottom