Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 368371" data-attributes="member: 3190"><p>Ноќта завива со дивиот ветер,</p><p>пустоши во ребрава со секој здив,</p><p>одземајќи го мојот,</p><p>очници ѝ се моиве очи,</p><p>а градиве се мека постела за сите цветови откинати од неа,</p><p>разбудени со покорноста на сарделите,</p><p>спуштени длабоко во душава,</p><p>која се искачува до небото со прсти од мастило,</p><p>за да те сретне повторно,</p><p>да ги негува за тебе,</p><p>сите изгрејсонца и квечерини,</p><p>со љубовта од една бистра река истечена,</p><p>помнејќи и не сеќавајќи се на сето искажано и неискажано со бакнежот во минатото,</p><p>во кое те добивав како божество и те губев како проклетство,</p><p>запишано на нечија дланка недопрена,</p><p>со немиот плач на судбината,</p><p>која ја сонувам во велот од вечноста,</p><p>со трага до бестрага,</p><p>за да се вратам поинаков,</p><p>во истата ти,</p><p>да бидам до тебе,</p><p>пркосејќи му на времето,</p><p>одродено од убавината на сѐ она што не бевме,</p><p>а го живеевме поинаку.</p><p>Ноќта завива и чудни стихови повива,</p><p>во еден маж,</p><p>за една жена.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Achernar, post: 368371, member: 3190"] Ноќта завива со дивиот ветер, пустоши во ребрава со секој здив, одземајќи го мојот, очници ѝ се моиве очи, а градиве се мека постела за сите цветови откинати од неа, разбудени со покорноста на сарделите, спуштени длабоко во душава, која се искачува до небото со прсти од мастило, за да те сретне повторно, да ги негува за тебе, сите изгрејсонца и квечерини, со љубовта од една бистра река истечена, помнејќи и не сеќавајќи се на сето искажано и неискажано со бакнежот во минатото, во кое те добивав како божество и те губев како проклетство, запишано на нечија дланка недопрена, со немиот плач на судбината, која ја сонувам во велот од вечноста, со трага до бестрага, за да се вратам поинаков, во истата ти, да бидам до тебе, пркосејќи му на времето, одродено од убавината на сѐ она што не бевме, а го живеевме поинаку. Ноќта завива и чудни стихови повива, во еден маж, за една жена. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom