Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Iris*" data-source="post: 368142" data-attributes="member: 3868"><p>Се бориш против нас,</p><p>како да не сме доволно казнети,</p><p>како бршленот да не ги замотал доволно своите правливи зеленила</p><p>околу бедрата изморени,</p><p>потонуваш во тишина,</p><p>како да не ти тежи недореченоста,</p><p>како да не сакаш да ја зачуваш својата и мојата хармонична треска</p><p>на која не може да ѝ се одолее,</p><p>ја гушкаш самотијата,</p><p>како да не ни беше доволна,</p><p>како да не го чувствуваш топлиот јазол на присутноста,</p><p>бегаш,</p><p>како да имаме илјада животи.</p><p>Можеш да одиш од мене,</p><p>ама од себе не можеш,</p><p>и не ќе ја почувствуваш расонетата среќа од која се шират зениците,</p><p>како далечни брегови со златни песоци,</p><p>каде водите никогаш не се повлекуваат,</p><p>можеш сѐ да заборавиш,</p><p>ама секој здив што ќе го вдишеш ќе те потсетува на нас,</p><p>во денот, ноќта,</p><p>раното утро, зајдисонцето,</p><p>водата или огнот,</p><p>очите, усните, косата,</p><p>светот и тишината,</p><p>можеш сѐ со мрак да прекриеш,</p><p>ама кандило имаш во душата,</p><p>светлина која го натрупува телото мое и твое, наше, едно,</p><p>со желбата која со ништо не се смирува,</p><p>како прсти кои ги протриваат крвта со свилата измеѓу нашите срца,</p><p>како огледало што ја рефлектира среќата на совршената креација,</p><p>а таа љубов е,</p><p>среќа е,</p><p>го знаеш тоа.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Iris*, post: 368142, member: 3868"] Се бориш против нас, како да не сме доволно казнети, како бршленот да не ги замотал доволно своите правливи зеленила околу бедрата изморени, потонуваш во тишина, како да не ти тежи недореченоста, како да не сакаш да ја зачуваш својата и мојата хармонична треска на која не може да ѝ се одолее, ја гушкаш самотијата, како да не ни беше доволна, како да не го чувствуваш топлиот јазол на присутноста, бегаш, како да имаме илјада животи. Можеш да одиш од мене, ама од себе не можеш, и не ќе ја почувствуваш расонетата среќа од која се шират зениците, како далечни брегови со златни песоци, каде водите никогаш не се повлекуваат, можеш сѐ да заборавиш, ама секој здив што ќе го вдишеш ќе те потсетува на нас, во денот, ноќта, раното утро, зајдисонцето, водата или огнот, очите, усните, косата, светот и тишината, можеш сѐ со мрак да прекриеш, ама кандило имаш во душата, светлина која го натрупува телото мое и твое, наше, едно, со желбата која со ништо не се смирува, како прсти кои ги протриваат крвта со свилата измеѓу нашите срца, како огледало што ја рефлектира среќата на совршената креација, а таа љубов е, среќа е, го знаеш тоа. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom
