Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 367471" data-attributes="member: 3190"><p>Ископај ме во лузните,</p><p>мртви и живи врз твоето тело,</p><p>во раните земјосани и цветни,</p><p>не ќе ме најдеш таму,</p><p>ниту во црнилото на виножитото,</p><p>ниту во небото бело,</p><p>јас очи веќе немам,</p><p>ниту срцево е мое,</p><p>склупчен врз прагот на љубовта,</p><p>го длабам со ножот на мојата темна крв,</p><p>својот лик во восочен олтар,</p><p>и во него едни очи од ѕвездите украдени,</p><p>растопени со снегот на првото сонце,</p><p>никнато последно во сенката на задоцнетата пролет,</p><p>за нечија туѓа насмевка под белиот вел,</p><p>чии бранови златни во докот ги плиснаа,</p><p>сите вистини,</p><p>пијани, полуживи и модри,</p><p>сите мои дни од ноќта потемни,</p><p>разминати со дождот од бисери и едни коси најубави и сонливи,</p><p>гладни и жедни,</p><p>змијулесто натопени врз орвеолот запишан во вечноста,</p><p>кој фенери во ноќта,</p><p>светилник,</p><p>за залутаните,</p><p>скршени од моите и твоите срчи,</p><p>раскажувајќи приказна,</p><p>од зборовите погласни,</p><p>со рацеве немо и сино исковани,</p><p>да бидам крв,</p><p>да бидеш дамар,</p><p>на едно постоење,</p><p>на една небиднина.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Achernar, post: 367471, member: 3190"] Ископај ме во лузните, мртви и живи врз твоето тело, во раните земјосани и цветни, не ќе ме најдеш таму, ниту во црнилото на виножитото, ниту во небото бело, јас очи веќе немам, ниту срцево е мое, склупчен врз прагот на љубовта, го длабам со ножот на мојата темна крв, својот лик во восочен олтар, и во него едни очи од ѕвездите украдени, растопени со снегот на првото сонце, никнато последно во сенката на задоцнетата пролет, за нечија туѓа насмевка под белиот вел, чии бранови златни во докот ги плиснаа, сите вистини, пијани, полуживи и модри, сите мои дни од ноќта потемни, разминати со дождот од бисери и едни коси најубави и сонливи, гладни и жедни, змијулесто натопени врз орвеолот запишан во вечноста, кој фенери во ноќта, светилник, за залутаните, скршени од моите и твоите срчи, раскажувајќи приказна, од зборовите погласни, со рацеве немо и сино исковани, да бидам крв, да бидеш дамар, на едно постоење, на една небиднина. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Колку нозе има кучето? (напишете со букви)
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom