Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Iris*" data-source="post: 366663" data-attributes="member: 3868">Ништо не ќе помине,ни зборовите, ни стиховите,низ црниот прозорец светлината своја што ја даваат.Сѐ ќе остане...И времето ќе застане,овде и сега,помеѓу мојте и твојте чекори,одејќи кон крајотдо кој никогаш не ќе стигнат.Зошто се раѓам јас во градите твои, секој ден,истечена од љубовта твоја,ги полнам зениците од таа светлина чистаи тој спокоен блесок на сината месечина,што ќе живее без да се роди,ќе господари во мене после тебе,ќе пркоси над судбината,со усните прилепени на топлото чело,со лице бледо, уморно од почетоци и краеви,со срце што се опира на кревкото тело,допирајќи ги кротко рабовите на границите свои,на еден живот нов, топол и тих,за да те препознае одново во жолтата квечерина.</blockquote>

На врв Bottom