Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 365941" data-attributes="member: 3190"><p>Убаво е да немаш план во новиот ден, за во ноќта да залуташ,</p><p>само понекогаш,</p><p>да се наситат волците,</p><p>во некое друго време,</p><p>далеку од ова што го одбројува часовникот на ракава, таму знаеме да се сретнеме измеѓу, наречи го меѓувреме, јас бегајќи од својот, тоа што го нарекувам живот, а ти враќајки се од светот кој го создадовме за нас, за кој од срцево делев за него, така едноставно со леден чекор по лесен чекор, допирајќи те со врвовите на прстите да се испратиме, јас тебе од тој свет, а ти мене до него, ќе размениме по некој збор кој не сокрива ниту една лага до крајот на патеката која крај нема, само постои и искри во очите наши, ослепени со првиот виор на сонот кој не носи, заспани, пуштени низ реката од чувствата, чие корито ни е нам добро познато.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Achernar, post: 365941, member: 3190"] Убаво е да немаш план во новиот ден, за во ноќта да залуташ, само понекогаш, да се наситат волците, во некое друго време, далеку од ова што го одбројува часовникот на ракава, таму знаеме да се сретнеме измеѓу, наречи го меѓувреме, јас бегајќи од својот, тоа што го нарекувам живот, а ти враќајки се од светот кој го создадовме за нас, за кој од срцево делев за него, така едноставно со леден чекор по лесен чекор, допирајќи те со врвовите на прстите да се испратиме, јас тебе од тој свет, а ти мене до него, ќе размениме по некој збор кој не сокрива ниту една лага до крајот на патеката која крај нема, само постои и искри во очите наши, ослепени со првиот виор на сонот кој не носи, заспани, пуштени низ реката од чувствата, чие корито ни е нам добро познато. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom