Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 365679" data-attributes="member: 3190"><p>И после нас небото ќе остане сино,</p><p>можеби и некоја наша сина мисла залутана во него,</p><p>милно е,</p><p>ко нежни усни што изговараат љубов со шепот од гради треперливи,</p><p>не блескаат тие во прагот на новата година,</p><p>студени се,</p><p>во мене ко сенка се од мрачни очи,</p><p>кои не го допреа лицето на сонцето,</p><p>скриено во сонот и растопено во времето,</p><p>врз часовникот на непознатиот оловен војник,</p><p>заборавен од радоста без мечтаења,</p><p>погубен со лагата наросена врз непроцветаната пролет,</p><p>толку далечна,</p><p>во оваа сирова зима,</p><p>од магла затечена,</p><p>што ми го одзема телото и здивот,</p><p>засекогаш неизговорени,</p><p>ко ситни отчукувања,</p><p>на срцето што заминува,</p><p>без траг,</p><p>што волците му го следат.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Achernar, post: 365679, member: 3190"] И после нас небото ќе остане сино, можеби и некоја наша сина мисла залутана во него, милно е, ко нежни усни што изговараат љубов со шепот од гради треперливи, не блескаат тие во прагот на новата година, студени се, во мене ко сенка се од мрачни очи, кои не го допреа лицето на сонцето, скриено во сонот и растопено во времето, врз часовникот на непознатиот оловен војник, заборавен од радоста без мечтаења, погубен со лагата наросена врз непроцветаната пролет, толку далечна, во оваа сирова зима, од магла затечена, што ми го одзема телото и здивот, засекогаш неизговорени, ко ситни отчукувања, на срцето што заминува, без траг, што волците му го следат. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Колку нозе има кучето? (напишете со букви)
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom