Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 364392" data-attributes="member: 3190">Кога мастилото узрева во крвта,темнината нежно ме совладува,и сеедно ми е,дали живеам или умирам,и се прашувам често,кога погледот ќе залута во несфатлива тага,како сето тоа би му го објаснил на младиот дожд,кој отчукува со неискусни и проѕирни бисери,и се буди од неиспиеното дно на црната чаша,за да заспие на нечии бледи усни,помеки од облаци.Како што ја палам цигарава,и низ димот од сеќавања,си спомнувам,заљубени зборови,никогаш изречени,и се е така тивко,проклето и потресно,од телово разнишано,само зенициве сјаат распрскани на небото,јавајќи ја ноќта,со тешка загуба на душата,кога таа ќе посини до сржта,ме обзема темнината,и сеедно ми е,моето постоење е моја најголема грешка.</blockquote>

На врв Bottom