Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Iris*" data-source="post: 364195" data-attributes="member: 3868">Шепотат усните изгорени со твојот неизбришлив допир,шепотат едно имекое остана на брегот запишано,испраќајки го денотсо последните зрацина ова исто сонце што не грее,за да ги пречека брановите,море седефесто,пенливо,разбранувано,и бурата ноќва што ја исполнува,само блед одраз сена нашите души што со ветрот древеннад морето облетуваат,и нема да стивнат,веднејќи глава меѓу гранките маслини,да се пронајдат две очи ним слични,со други две поголеми и потемникои со мракот се претопуваатда се насмеат онака, детски, заразно,носејќи го в дланки лицето љубено,кон крајот кој нема заборав.</blockquote>

На врв Bottom