Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 364134" data-attributes="member: 3190"><p>Цвет си израснат во ровко срце,</p><p>што самееш на ридот од копнежи,</p><p>далеку од сите,</p><p>очиве мои те погледнаа со темен оган и разгорен превез на лица ничии,</p><p>да гориш,</p><p>да постоиш,</p><p>со дланка немирна да не те допре никој,</p><p>да не те ископа од дворот на вечноста,</p><p>живот да извираш од земјата плодна натопена со мојта крв,</p><p>преку коренот на моето постоење,</p><p>да дишеш,</p><p>да бидеш,</p><p>да се родиш,</p><p>една за навек создадена,</p><p>од очиве исплакана,</p><p>за најсуровата тага,</p><p>што во детска смеа ја претвораш,</p><p>таму каде не сум јас,</p><p>ниту си ти,</p><p>само две тишини,</p><p>што се брануваат,</p><p>со небото од пенливи облаци,</p><p>дал ќе замреш со мене,</p><p>ил ќе бдееш над сонот наш,</p><p>ќе остане,</p><p>запишано,</p><p>меѓу нас,</p><p>муграта и јас,</p><p>ти и белите одори на ѕвездите,</p><p>во последното опело на љубовта.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Achernar, post: 364134, member: 3190"] Цвет си израснат во ровко срце, што самееш на ридот од копнежи, далеку од сите, очиве мои те погледнаа со темен оган и разгорен превез на лица ничии, да гориш, да постоиш, со дланка немирна да не те допре никој, да не те ископа од дворот на вечноста, живот да извираш од земјата плодна натопена со мојта крв, преку коренот на моето постоење, да дишеш, да бидеш, да се родиш, една за навек создадена, од очиве исплакана, за најсуровата тага, што во детска смеа ја претвораш, таму каде не сум јас, ниту си ти, само две тишини, што се брануваат, со небото од пенливи облаци, дал ќе замреш со мене, ил ќе бдееш над сонот наш, ќе остане, запишано, меѓу нас, муграта и јас, ти и белите одори на ѕвездите, во последното опело на љубовта. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е снегот?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom