Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 364031" data-attributes="member: 3190"><p>Се уште можам да се насмеам,</p><p>и одглумам затекната среќа,</p><p>со таа една ветва маска што остана да ме скрие,</p><p>и да поделам парче збор некому,</p><p>ко облак што не дочека над зората да висне,</p><p>и го објасни своето постоење,</p><p>само себе си занемен не знам што да си кажам,</p><p>тивко молчат во мене сите друмови изодени,</p><p>во некој заборав темен,</p><p>отсјајуваат во ноќта,</p><p>се гледам во некој скаменет лик,</p><p>што времето го изглодало,</p><p>под некое виножито кое крај нема,</p><p>и се губи во муграта,</p><p>што сонцето низ солзи на усните и го напиша,</p><p>како помен за сето тоа,</p><p>што воздивна со градиве,</p><p>и боли,</p><p>боли,</p><p>таа човечка тага што ѕвезда рони,</p><p>најсветлата што сон не сони,</p><p>да од него мир извира врз спокојни очи,</p><p>ко водопади со корени млади,</p><p>јас сум патник и скитам,</p><p>меѓу лутањето и нежноста што во мирисот на цветот се буди,</p><p>да потсетам на август кој со дождот заминува,</p><p>барајќи го моето лице на твојата дланка,</p><p>и малку љубов,</p><p>во чекалната на последниот перон,</p><p>од кој ветрот почнува,</p><p>приказни да плете и се опсипува магично врз оваа планета,</p><p>што земја се нарекува.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Achernar, post: 364031, member: 3190"] Се уште можам да се насмеам, и одглумам затекната среќа, со таа една ветва маска што остана да ме скрие, и да поделам парче збор некому, ко облак што не дочека над зората да висне, и го објасни своето постоење, само себе си занемен не знам што да си кажам, тивко молчат во мене сите друмови изодени, во некој заборав темен, отсјајуваат во ноќта, се гледам во некој скаменет лик, што времето го изглодало, под некое виножито кое крај нема, и се губи во муграта, што сонцето низ солзи на усните и го напиша, како помен за сето тоа, што воздивна со градиве, и боли, боли, таа човечка тага што ѕвезда рони, најсветлата што сон не сони, да од него мир извира врз спокојни очи, ко водопади со корени млади, јас сум патник и скитам, меѓу лутањето и нежноста што во мирисот на цветот се буди, да потсетам на август кој со дождот заминува, барајќи го моето лице на твојата дланка, и малку љубов, во чекалната на последниот перон, од кој ветрот почнува, приказни да плете и се опсипува магично врз оваа планета, што земја се нарекува. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е снегот?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom
