Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 363738" data-attributes="member: 3190"><p>Така е добро ова чувство во телово,</p><p>кое се прелива во светлината на уличните канделабри и мирисот на твојата коса,</p><p>така е добро чувството создадено во првиот миг со тебе и трае во мене,</p><p>во еден поинаков јас,</p><p>откриен со твојата насмевка.</p><p>Чинам ноќта го сокрива секое мое повторно вљубување во тебе,</p><p>со првата ѕвезда на небото,</p><p>како да е тоа бескрајна игра на срцево и твојата последна капка крв која тече низ него,</p><p>да згасне со неа и се роди во првиот допир на сонцето со твоите зеници,</p><p>повторно.</p><p>Како да ме извлече со врвот на прстите од ветвиот фототапет на распуканиот ѕид од илјада бакнежи,</p><p>за да ми подариш еден,</p><p>кој лузни на усниве што не знаат да ти опишат кога пламнува во жилите,</p><p>истурајќи го сиот немир</p><p>во немиот поглед кој продира во далечините,</p><p>дур градиве распнати од муграта до квечерината ја пишуваат тишината на недореченоста,</p><p>со шумолењето на секој здив,</p><p>за тебе,</p><p>отпаран од нив.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Achernar, post: 363738, member: 3190"] Така е добро ова чувство во телово, кое се прелива во светлината на уличните канделабри и мирисот на твојата коса, така е добро чувството создадено во првиот миг со тебе и трае во мене, во еден поинаков јас, откриен со твојата насмевка. Чинам ноќта го сокрива секое мое повторно вљубување во тебе, со првата ѕвезда на небото, како да е тоа бескрајна игра на срцево и твојата последна капка крв која тече низ него, да згасне со неа и се роди во првиот допир на сонцето со твоите зеници, повторно. Како да ме извлече со врвот на прстите од ветвиот фототапет на распуканиот ѕид од илјада бакнежи, за да ми подариш еден, кој лузни на усниве што не знаат да ти опишат кога пламнува во жилите, истурајќи го сиот немир во немиот поглед кој продира во далечините, дур градиве распнати од муграта до квечерината ја пишуваат тишината на недореченоста, со шумолењето на секој здив, за тебе, отпаран од нив. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom
