Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 363039" data-attributes="member: 3190"><p>Ти си тој момент,</p><p>што одекнува во денот,</p><p>и срaмежливо ѕвони во ноќта,</p><p>под насмеаната месечина,</p><p>во која запира крвта разулавена,</p><p>да истече ко молња од небесата името на љубовта,</p><p>да ископа демони и самовили што танцуваат на дождот,</p><p>да го спојат непоимливото со магија,</p><p>со грст златници да ги исковаат од дланкиве,</p><p>мојот здив со твоите усни,</p><p>и огнот што го бои зелениот ирис на очиве со последната солза на сонцето во заминување,</p><p>и тагата во пристигнување,</p><p>се си и ништо не си,</p><p>те барам во светлината на ѕвездите,</p><p>во мирисот на темјанот,</p><p>и во парчето грутка плодна од која се издига цветот,</p><p>за најголемиот немир на светот,</p><p>што ми го донесе ветрот,</p><p>после толку години,</p><p>чинам векови,</p><p>во кои лутав со празно срце,</p><p>да ги дофатам,</p><p>твоите водопади бистри,</p><p>кои ги хранеа корењата на моите соништа,</p><p>во кои видов се и ништо не видов.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Achernar, post: 363039, member: 3190"] Ти си тој момент, што одекнува во денот, и срaмежливо ѕвони во ноќта, под насмеаната месечина, во која запира крвта разулавена, да истече ко молња од небесата името на љубовта, да ископа демони и самовили што танцуваат на дождот, да го спојат непоимливото со магија, со грст златници да ги исковаат од дланкиве, мојот здив со твоите усни, и огнот што го бои зелениот ирис на очиве со последната солза на сонцето во заминување, и тагата во пристигнување, се си и ништо не си, те барам во светлината на ѕвездите, во мирисот на темјанот, и во парчето грутка плодна од која се издига цветот, за најголемиот немир на светот, што ми го донесе ветрот, после толку години, чинам векови, во кои лутав со празно срце, да ги дофатам, твоите водопади бистри, кои ги хранеа корењата на моите соништа, во кои видов се и ништо не видов. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom
