Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 360447" data-attributes="member: 3190"><p>Не заробувај ме во нелогичноста на љубовта,</p><p>не ранувај ме со срцето на блудноста,</p><p>ќе останеш во минливоста на времето со мене,</p><p>без мене,</p><p>мојата осаменост, </p><p>така само понекогаш, </p><p>те разголува меѓу сонот и јавето,</p><p>барајќи те во парче ткаенина од муграта сребрена,</p><p>да ме разбудиш нескротливо,</p><p>со твоето крштевање,</p><p>и виното сокриено,</p><p>во грлото на сите суводолици</p><p>кои го параат мојот лик од коприна,</p><p>пишувајќи ми една песна,</p><p>расцветувајќи го огнот во градиве,</p><p>кој пламнува раскошно на гранките,</p><p>и плете се човечко во мене,</p><p>да те допре во некои други простори да изгреваш,</p><p>во ореолот на светците да постоиш,</p><p>прости ми,</p><p>што понекогаш,</p><p>мојата копнеж за далечините,</p><p>се напива од твојата бистра вода што венее и шумоли сама на ридот,</p><p>носејќи ми ја сета твоја женска гордост,</p><p>што почива врз брановите немирни на твојот град,</p><p>кои исчезнуваат,</p><p>со модриот дожд,</p><p>врз асфалтот кој те краде од образиве,</p><p>и ги газиш босонога без лузна,</p><p>сокривајќи ја мојата прогонета крв во секој твој чекор,</p><p>кој заминува бесмртно во ноќта.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Achernar, post: 360447, member: 3190"] Не заробувај ме во нелогичноста на љубовта, не ранувај ме со срцето на блудноста, ќе останеш во минливоста на времето со мене, без мене, мојата осаменост, така само понекогаш, те разголува меѓу сонот и јавето, барајќи те во парче ткаенина од муграта сребрена, да ме разбудиш нескротливо, со твоето крштевање, и виното сокриено, во грлото на сите суводолици кои го параат мојот лик од коприна, пишувајќи ми една песна, расцветувајќи го огнот во градиве, кој пламнува раскошно на гранките, и плете се човечко во мене, да те допре во некои други простори да изгреваш, во ореолот на светците да постоиш, прости ми, што понекогаш, мојата копнеж за далечините, се напива од твојата бистра вода што венее и шумоли сама на ридот, носејќи ми ја сета твоја женска гордост, што почива врз брановите немирни на твојот град, кои исчезнуваат, со модриот дожд, врз асфалтот кој те краде од образиве, и ги газиш босонога без лузна, сокривајќи ја мојата прогонета крв во секој твој чекор, кој заминува бесмртно во ноќта. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е тревата?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom
