Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 357412" data-attributes="member: 3190"><p>Гости на ноќта</p><p></p><p>Во векот години,</p><p>во нив глуви зими,</p><p>и од нив една нема песна,</p><p>во неа,</p><p>секој мој збор е роден во срцево,</p><p>сета вистина моја е сама и гола лага,</p><p>запишана одамна,</p><p>тој говор кој ќе трае вечно,</p><p>со сиот тој бол и црни мисли,</p><p>се гости на ноќта,</p><p>кои ги даруваат умов и душава,</p><p>низ премрзнат ветер,</p><p>што се топи во крв врела,</p><p>со сите тие стихови,</p><p>распеани ѕвезди,</p><p>сокриени од сонцето врнежливо,</p><p>со сета негова модра убавина,</p><p>која вриска од немоќ,</p><p>да создаде цвет,</p><p>за мене,</p><p>од мене никнат,</p><p>кој времето на љубовта не го нагризува,</p><p>и лекува темјани,</p><p>наместо коси,</p><p>миризливи,</p><p>до горчлив срам,</p><p>кој тагата не го распознава,</p><p>во моите очи,</p><p>кои имаат сила,</p><p>да се искажат до крај,</p><p>под ова небо,</p><p>над оваа земја,</p><p>и ова дишење,</p><p>кое создава брчки,</p><p>никому познати,</p><p>само препознати,</p><p>траги за идни светови,</p><p>од свеж божур создадени.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Achernar, post: 357412, member: 3190"] Гости на ноќта Во векот години, во нив глуви зими, и од нив една нема песна, во неа, секој мој збор е роден во срцево, сета вистина моја е сама и гола лага, запишана одамна, тој говор кој ќе трае вечно, со сиот тој бол и црни мисли, се гости на ноќта, кои ги даруваат умов и душава, низ премрзнат ветер, што се топи во крв врела, со сите тие стихови, распеани ѕвезди, сокриени од сонцето врнежливо, со сета негова модра убавина, која вриска од немоќ, да создаде цвет, за мене, од мене никнат, кој времето на љубовта не го нагризува, и лекува темјани, наместо коси, миризливи, до горчлив срам, кој тагата не го распознава, во моите очи, кои имаат сила, да се искажат до крај, под ова небо, над оваа земја, и ова дишење, кое создава брчки, никому познати, само препознати, траги за идни светови, од свеж божур создадени. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom
