Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 356600" data-attributes="member: 3190"><p>Нешто лично</p><p></p><p>Сам си непознат,</p><p>во тишината на своето постоење во која се давиш,</p><p>со еден здив,</p><p>во идилата на соништата од миризливи свеќи помешани со темјан,</p><p>суви и крцкави ко потрошни ѓонови,</p><p>од залудни чекори,</p><p>кои го газат светот со туѓи очи,</p><p>и заоѓаш со нив секое утро,</p><p>перверзно и допрено од туѓо тело,</p><p>негувано и жедно,</p><p>не знаеш веќе кој си и што си,</p><p>во него и од него,</p><p>само сонувач зададен во бегство за спас,</p><p>ајдук од љубов,</p><p>за љубов,</p><p>без очекувања и надеж,</p><p>за некоја мена ѓаволеста,</p><p>што сребрени,</p><p>да разгори барем една насмевка,</p><p>што ја нема,</p><p>ниту на небото,</p><p>ниту на замјата,</p><p>само нож во градиве,</p><p>зарива ли зарива,</p><p>студена вистина,</p><p>во која мртов си,</p><p>непознат,</p><p>сам со својата крв обоена,</p><p>без срам,</p><p>без пораз,</p><p>што си само човек,</p><p>меѓу луѓе,</p><p>без желба за збор,</p><p>за живот,</p><p>во овие години,</p><p>не така прерани,</p><p>не така доцни.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Achernar, post: 356600, member: 3190"] Нешто лично Сам си непознат, во тишината на своето постоење во која се давиш, со еден здив, во идилата на соништата од миризливи свеќи помешани со темјан, суви и крцкави ко потрошни ѓонови, од залудни чекори, кои го газат светот со туѓи очи, и заоѓаш со нив секое утро, перверзно и допрено од туѓо тело, негувано и жедно, не знаеш веќе кој си и што си, во него и од него, само сонувач зададен во бегство за спас, ајдук од љубов, за љубов, без очекувања и надеж, за некоја мена ѓаволеста, што сребрени, да разгори барем една насмевка, што ја нема, ниту на небото, ниту на замјата, само нож во градиве, зарива ли зарива, студена вистина, во која мртов си, непознат, сам со својата крв обоена, без срам, без пораз, што си само човек, меѓу луѓе, без желба за збор, за живот, во овие години, не така прерани, не така доцни. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom
