Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 356353" data-attributes="member: 3190"><p>Повторно есен,</p><p>сам си непознат,</p><p>созреан без плод во срцето,</p><p>без љубов,</p><p>немоќен,</p><p>во тебе повторно мрачна реторика,</p><p>таа вечна игра,</p><p>што ти го дели ликот на пола,</p><p>и залудно го раствора сонот во неа,</p><p>ноќ за ноќ,</p><p>во ткаенина на разбој навезена,</p><p>до бескрај,</p><p>како да нема крај,</p><p>крај во кој криеш толку многу,</p><p>да покриеш очи за навек,</p><p>да најдеш мир за уморни очи,</p><p>да престанеш да постоиш,</p><p>таков,</p><p>никаков во твојата тишина,</p><p>со сите тие жедни рани,</p><p>што течат ко водопади,</p><p>длабоко во твоето тело,</p><p>од коски некршливи,</p><p>жртвуван за туѓа среќа,</p><p>што само на дланка ја носиш,</p><p>а ти ја исцртал животот,</p><p>да те потсеќа на неа,</p><p>да претвораш темнина во светлина,</p><p>свеќа во молитва,</p><p>да те боли оваа човечка тага,</p><p>што ја носиш во себе од раѓање,</p><p>и најдеш во неа една убавина заслужена,</p><p>во мирисот на млада роза,</p><p>која не венее на градите на уште една есен,</p><p>во која воскреснуваат заљубените.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Achernar, post: 356353, member: 3190"] Повторно есен, сам си непознат, созреан без плод во срцето, без љубов, немоќен, во тебе повторно мрачна реторика, таа вечна игра, што ти го дели ликот на пола, и залудно го раствора сонот во неа, ноќ за ноќ, во ткаенина на разбој навезена, до бескрај, како да нема крај, крај во кој криеш толку многу, да покриеш очи за навек, да најдеш мир за уморни очи, да престанеш да постоиш, таков, никаков во твојата тишина, со сите тие жедни рани, што течат ко водопади, длабоко во твоето тело, од коски некршливи, жртвуван за туѓа среќа, што само на дланка ја носиш, а ти ја исцртал животот, да те потсеќа на неа, да претвораш темнина во светлина, свеќа во молитва, да те боли оваа човечка тага, што ја носиш во себе од раѓање, и најдеш во неа една убавина заслужена, во мирисот на млада роза, која не венее на градите на уште една есен, во која воскреснуваат заљубените. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom
