Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 353025" data-attributes="member: 3190"><p>За непознатиот човек</p><p></p><p>Така е драг овој непознат човек во мене ничиј,</p><p>поради сите ликови,</p><p>кои доаѓаат и заминуваат,</p><p>застануваат и одминуваат,</p><p>тажен кога мора да престане,</p><p>со облаци да ја затвори таа тешка карпеста порта,</p><p>и поклопи,</p><p>денови во интеракција со емоциите нечии и ничии,</p><p>црни зададени и бели однегувани,</p><p>кога ќе затрепери часовникот во одредено време,</p><p>да понесе ново златно бреме,</p><p>и донесе сончева глазба во сонот што ја разбираш,</p><p>ја зборуваш без да знаеш,</p><p>и не можеш да ја дофатиш со очите,</p><p>како ветер минува низ тебе и ти дава форма на формата,</p><p>жичан инструмент од симфониска дарма,</p><p>од која истекуваат сјајни солзи врз мечот зариен во душата,</p><p>да не сетиш болка,</p><p>во ноќ од ѕвезди кои згаснуваат,</p><p>врз цвет натопен од чист дожд,</p><p>да пресече нов лист за нов ден,</p><p>синергија со сиот нематеријален свет,</p><p>така е нем овој непознат човек во мене сечиј,</p><p>не знам дал пак ќе се врати некогаш,</p><p>како потреба,</p><p>како казна за слепи очи,</p><p>за сета невиделина.</p><p></p><p>[MEDIA=youtube]Evlb1JsaHLQ[/MEDIA]</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Achernar, post: 353025, member: 3190"] За непознатиот човек Така е драг овој непознат човек во мене ничиј, поради сите ликови, кои доаѓаат и заминуваат, застануваат и одминуваат, тажен кога мора да престане, со облаци да ја затвори таа тешка карпеста порта, и поклопи, денови во интеракција со емоциите нечии и ничии, црни зададени и бели однегувани, кога ќе затрепери часовникот во одредено време, да понесе ново златно бреме, и донесе сончева глазба во сонот што ја разбираш, ја зборуваш без да знаеш, и не можеш да ја дофатиш со очите, како ветер минува низ тебе и ти дава форма на формата, жичан инструмент од симфониска дарма, од која истекуваат сјајни солзи врз мечот зариен во душата, да не сетиш болка, во ноќ од ѕвезди кои згаснуваат, врз цвет натопен од чист дожд, да пресече нов лист за нов ден, синергија со сиот нематеријален свет, така е нем овој непознат човек во мене сечиј, не знам дал пак ќе се врати некогаш, како потреба, како казна за слепи очи, за сета невиделина. [MEDIA=youtube]Evlb1JsaHLQ[/MEDIA] [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom
