Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 351906" data-attributes="member: 3190"><p>После моето раѓање </p><p></p><p>Да е сета болка само збор,</p><p>би протекла река од стихови во срцево,</p><p>и повторно ќе беше мојот избор,</p><p>толку векови збрани во мојот црн извор,</p><p>тие се такви и стремат кон нечија тажна прегратка,</p><p>самотник сум и патник во една длабочина,</p><p>која не ги плаши овие насмеани усни,</p><p>така е запишано од прастари времиња некои,</p><p>а понекогаш чинам дека сите тие застанале во мене,</p><p>за да ја изгубам душата и идентитетот,</p><p>и сета суровост на светот,</p><p>кога ќе помислам,</p><p>ми навираат солзи,</p><p>да не згаснам,</p><p>во ова тело заробено со очи,</p><p>осакатено од проклетството на крв и месо,</p><p>и да,</p><p>сонот е секогаш тука,</p><p>да потсети дека има нешто повеќе од овој живот и траги кои талкаат да најдат други,</p><p>да ја смират квечеринава која одминува засекогаш,</p><p>стои и чека трпеливо тој еден сон неодсонуван,</p><p>да го спаси следното утро,</p><p>да изгрее уште еднаш,</p><p>да подари уште еден цвет некому,</p><p>но, не и на оној кој се создаде да изгуби,</p><p>после моето раѓање.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Achernar, post: 351906, member: 3190"] После моето раѓање Да е сета болка само збор, би протекла река од стихови во срцево, и повторно ќе беше мојот избор, толку векови збрани во мојот црн извор, тие се такви и стремат кон нечија тажна прегратка, самотник сум и патник во една длабочина, која не ги плаши овие насмеани усни, така е запишано од прастари времиња некои, а понекогаш чинам дека сите тие застанале во мене, за да ја изгубам душата и идентитетот, и сета суровост на светот, кога ќе помислам, ми навираат солзи, да не згаснам, во ова тело заробено со очи, осакатено од проклетството на крв и месо, и да, сонот е секогаш тука, да потсети дека има нешто повеќе од овој живот и траги кои талкаат да најдат други, да ја смират квечеринава која одминува засекогаш, стои и чека трпеливо тој еден сон неодсонуван, да го спаси следното утро, да изгрее уште еднаш, да подари уште еден цвет некому, но, не и на оној кој се создаде да изгуби, после моето раѓање. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е тревата?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom
