Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 349187" data-attributes="member: 3190"><p>Една целина</p><p></p><p>На секој човек му даваш по нешто,</p><p>што му е потребно,</p><p>и никогаш не си размислувал зошто го правиш тоа,</p><p>потсвесно,</p><p>продолжува тој,</p><p>продолжуваш ти,</p><p>и така до бестрага,</p><p>на некој начин тоа личи на разделба,</p><p>но дали е тоа така кога тој продолжува со нешто твое,</p><p>а и ти го правиш тоа со нешто негово што си го земал без тој да знае,</p><p>доволно е само да значи некому твоето постоење,</p><p>како и за тебе неговото,</p><p>тоа беше невозможно во моето его,</p><p>од кое остана само неповратно ехо,</p><p>но што е вистината,</p><p>иста што и лагата,</p><p>вистината е сокриена,</p><p>а сепак постои,</p><p>лагата постои да ја открие вистината,</p><p>кога тие две ќе се спојат,</p><p>претставуваат една целина,</p><p>да го живееш мигот со сите твои доблести,</p><p>како што сите сме ние доблестни,</p><p>понекогаш сокриени,</p><p>без разлика кои сме, што сме и каде сме,</p><p>тоа е мојата вистина,</p><p>која лагата ја сокриваше,</p><p>но како ќе ја спознаев ако не постоеа и двете,</p><p>ако не те запознав тебе и себе,</p><p>поделивме и се збогувавме,</p><p>и тука нема ништо љубовно,</p><p>љубовта е цел,</p><p>по која тргнале многу и никогаш не ја пронашле,</p><p>јас и ти знаеме зошто,</p><p>денеска утрото мириса поинаку,</p><p>очиве гледаат поинаку,</p><p>зборовите дишат и му пркосат на времето,</p><p>ја втасувам квечерината,</p><p>да ја почувствувам како утрото,</p><p>едноставна филозофија на животот,</p><p>и тоа што мене ме радува,</p><p>со усни прегризани,</p><p>завршувам со поезијата,</p><p>со тие зборови пронајдени во мене,</p><p>од тука почнуваат тие скапоцени,</p><p>до тука ми беше потребна,</p><p>а можеби и никогаш повеќе,</p><p>важен е мигот во кој не верував,</p><p>не минатото и иднината,</p><p>се некако почна на крајот од летото,</p><p>за да заврши на почетокот на летото,</p><p>и претстави уште една целина,</p><p>патување од крајот кон почетокот,</p><p>за да почне уште еден крај од почеток,</p><p>и сета таа целина сега,</p><p>е некако мила на некој начин.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Achernar, post: 349187, member: 3190"] Една целина На секој човек му даваш по нешто, што му е потребно, и никогаш не си размислувал зошто го правиш тоа, потсвесно, продолжува тој, продолжуваш ти, и така до бестрага, на некој начин тоа личи на разделба, но дали е тоа така кога тој продолжува со нешто твое, а и ти го правиш тоа со нешто негово што си го земал без тој да знае, доволно е само да значи некому твоето постоење, како и за тебе неговото, тоа беше невозможно во моето его, од кое остана само неповратно ехо, но што е вистината, иста што и лагата, вистината е сокриена, а сепак постои, лагата постои да ја открие вистината, кога тие две ќе се спојат, претставуваат една целина, да го живееш мигот со сите твои доблести, како што сите сме ние доблестни, понекогаш сокриени, без разлика кои сме, што сме и каде сме, тоа е мојата вистина, која лагата ја сокриваше, но како ќе ја спознаев ако не постоеа и двете, ако не те запознав тебе и себе, поделивме и се збогувавме, и тука нема ништо љубовно, љубовта е цел, по која тргнале многу и никогаш не ја пронашле, јас и ти знаеме зошто, денеска утрото мириса поинаку, очиве гледаат поинаку, зборовите дишат и му пркосат на времето, ја втасувам квечерината, да ја почувствувам како утрото, едноставна филозофија на животот, и тоа што мене ме радува, со усни прегризани, завршувам со поезијата, со тие зборови пронајдени во мене, од тука почнуваат тие скапоцени, до тука ми беше потребна, а можеби и никогаш повеќе, важен е мигот во кој не верував, не минатото и иднината, се некако почна на крајот од летото, за да заврши на почетокот на летото, и претстави уште една целина, патување од крајот кон почетокот, за да почне уште еден крај од почеток, и сета таа целина сега, е некако мила на некој начин. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е снегот?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom