Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="violetmoon" data-source="post: 333948" data-attributes="member: 2223"><p>Осамени ноќи есенски,</p><p>не ве побарав јас вакви,</p><p>а исти сте како и ланските,</p><p>празни и истрошени</p><p>налик лисјата по улициве скршени,</p><p>распослани на тлото од срцево,</p><p>сета радост пролетна</p><p>во нечиј кревок чекор згасната,</p><p>со очиве бистри не ја гледам,</p><p>само низ сон ја сонувам,</p><p>обдарена со благослови,</p><p>секој благослов проклетство,</p><p>ме распараат на половина,</p><p>слој по слој ми ја делат душава,</p><p>од која татнат воздишки претешки,</p><p>нанижани од твоите прсти</p><p>во тиркизни бои бисери,</p><p>кои сам ги сееш врз градиве,</p><p>не знаејќи поинаку,</p><p>сквернавејќи ја љубовта,</p><p>таа што низ вени силно ти протекува,</p><p>потешка и од крвта твоја,</p><p>а ти се обидуваш да ја убиеш со лоши вина,</p><p>и полн пепелник страсти,</p><p>да би ноќта се вивнала на крилја од пеперутка,</p><p>а месечината ти ја проголта тагата,</p><p>што со секое изгрејсонце на лице ти осамнува,</p><p>која со првиот плач си ја опеал,</p><p>за во смртта заедно со неа да почиваш,</p><p>во постела со една младост накитена.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="violetmoon, post: 333948, member: 2223"] Осамени ноќи есенски, не ве побарав јас вакви, а исти сте како и ланските, празни и истрошени налик лисјата по улициве скршени, распослани на тлото од срцево, сета радост пролетна во нечиј кревок чекор згасната, со очиве бистри не ја гледам, само низ сон ја сонувам, обдарена со благослови, секој благослов проклетство, ме распараат на половина, слој по слој ми ја делат душава, од која татнат воздишки претешки, нанижани од твоите прсти во тиркизни бои бисери, кои сам ги сееш врз градиве, не знаејќи поинаку, сквернавејќи ја љубовта, таа што низ вени силно ти протекува, потешка и од крвта твоја, а ти се обидуваш да ја убиеш со лоши вина, и полн пепелник страсти, да би ноќта се вивнала на крилја од пеперутка, а месечината ти ја проголта тагата, што со секое изгрејсонце на лице ти осамнува, која со првиот плач си ја опеал, за во смртта заедно со неа да почиваш, во постела со една младост накитена. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Колку нозе има кучето? (напишете со букви)
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom
