Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="violetmoon" data-source="post: 331326" data-attributes="member: 2223"><p>Преполна чаша сум во ноќва,</p><p>без израз,без емоција,</p><p>вистината стана мој погибел,</p><p>продира во мене тишината нејзина,</p><p>и сакам,</p><p>но не капнувам,</p><p>сакам, но</p><p>само голтам зборови,</p><p>голтам мисли и спомени,</p><p>гризнувајќи си ги усните суви,</p><p>не се трудам да променам ништо,</p><p>не можам повеќе, залудно е,</p><p>сеедно е,</p><p>и така и вака</p><p>ниту болката што ја презирам ќе се умртви,</p><p>ниту тагата ќе стане помалку таговна,</p><p>ниту пак утрото ќе ме дарува со иднина,</p><p>празнината само со празно се дополнува,</p><p>зборовите останаа замрзнати во вечноста,</p><p>јас толку бргу ја пиев реалноста,</p><p>за на крај во сонот да барам воздишка,</p><p>знам тој ќе биде мое прибежиште и утроба,</p><p>во кое ќе пронајдам</p><p>и олтар и светилник,</p><p>со плач на новороденче</p><p>ќе создадам нов свет,</p><p>ќе учам одново да дишам и преживеам,</p><p>за секој следен ден да умирам,</p><p>од тој што смрт посеа,</p><p>кај што мина со рака негова,</p><p>порочен ангел што крилја заложи</p><p>да стане грешник за навек,</p><p>барајќи прошка пред гроб празен,</p><p>непокаен.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="violetmoon, post: 331326, member: 2223"] Преполна чаша сум во ноќва, без израз,без емоција, вистината стана мој погибел, продира во мене тишината нејзина, и сакам, но не капнувам, сакам, но само голтам зборови, голтам мисли и спомени, гризнувајќи си ги усните суви, не се трудам да променам ништо, не можам повеќе, залудно е, сеедно е, и така и вака ниту болката што ја презирам ќе се умртви, ниту тагата ќе стане помалку таговна, ниту пак утрото ќе ме дарува со иднина, празнината само со празно се дополнува, зборовите останаа замрзнати во вечноста, јас толку бргу ја пиев реалноста, за на крај во сонот да барам воздишка, знам тој ќе биде мое прибежиште и утроба, во кое ќе пронајдам и олтар и светилник, со плач на новороденче ќе создадам нов свет, ќе учам одново да дишам и преживеам, за секој следен ден да умирам, од тој што смрт посеа, кај што мина со рака негова, порочен ангел што крилја заложи да стане грешник за навек, барајќи прошка пред гроб празен, непокаен. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom
