Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 329649" data-attributes="member: 3190"><p>Ти пишувам кој и да си,</p><p>сериозен те прашувам,</p><p>чив си одраз замислен,</p><p>што низ шарени полиња светуваш,</p><p>цветуваш и сватуваш гледајќи во мене,</p><p>не те радува нити раѓање нечие,</p><p>па ни она на небото,</p><p>нити смрт те тагува,</p><p>бар таа би те каснала во градите,</p><p>да истече отровот на земјата ископана,</p><p>па закопана,</p><p>длабоко во темјанот,</p><p>нити нејзините очи зашиени во ноќта ѕвездена,</p><p>не се некој балсам да би се разголил ти сега,</p><p>со илјада нежности од тебе,</p><p>не знам дали не сакаш,</p><p>или не можеш,</p><p>уморен си и не ти треба некого да љубиш,</p><p>нити да те љубат,</p><p>ти си ничиј,</p><p>си скапал од презреаност осамена,</p><p>унаказен си и грд,</p><p>брчките во тебе ти се свеќи догорени,</p><p>горчлив си самиот на себе,</p><p>не те оплакувам и жалам,</p><p>само ти капи силно,</p><p>ќе те гледам и ќе стиснам само заби,</p><p>детството ќе оставам да те понесе со последниот здив,</p><p>и запри се,</p><p>помисли,</p><p>да си барем бар,</p><p>во нестварен град,</p><p>некој пијан, </p><p>молитва би ти изустил,</p><p>за помен,</p><p>на кој не ќе се сети.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Achernar, post: 329649, member: 3190"] Ти пишувам кој и да си, сериозен те прашувам, чив си одраз замислен, што низ шарени полиња светуваш, цветуваш и сватуваш гледајќи во мене, не те радува нити раѓање нечие, па ни она на небото, нити смрт те тагува, бар таа би те каснала во градите, да истече отровот на земјата ископана, па закопана, длабоко во темјанот, нити нејзините очи зашиени во ноќта ѕвездена, не се некој балсам да би се разголил ти сега, со илјада нежности од тебе, не знам дали не сакаш, или не можеш, уморен си и не ти треба некого да љубиш, нити да те љубат, ти си ничиј, си скапал од презреаност осамена, унаказен си и грд, брчките во тебе ти се свеќи догорени, горчлив си самиот на себе, не те оплакувам и жалам, само ти капи силно, ќе те гледам и ќе стиснам само заби, детството ќе оставам да те понесе со последниот здив, и запри се, помисли, да си барем бар, во нестварен град, некој пијан, молитва би ти изустил, за помен, на кој не ќе се сети. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Колку нозе има кучето? (напишете со букви)
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom
