Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="violetmoon" data-source="post: 327572" data-attributes="member: 2223"><p>Ноќва е толку таговна,</p><p>осаменоста се повеќе натежнала,</p><p>како магла насекаде околу мене</p><p>не ми дава да погледнам,</p><p>ниту пат да пронајдам,</p><p>изгубен одамна,</p><p>меѓу два света,</p><p>ниту еден не е мој,</p><p>се е туѓо,</p><p>и мирисот веќе не го чувствувам,</p><p>и одразот што го гледам не е мој,</p><p>и спомените се туѓи,</p><p>како лицата на залутаните души</p><p>кои ги сретнувам патем,</p><p>не свртувајќи се чекорат напред,</p><p>надевајќи се како мене</p><p>дека ќе се пронајдат себеси</p><p>ќе пронајдат знак ,</p><p>ќе ја исполнат својата легенда,</p><p>а никој никого не пронаоѓа,</p><p>никој никогаш не прогледува,</p><p>ниту нешто исполнува,</p><p>ветрот им избришал</p><p>и минато и иднина,</p><p>сенки во сегашноста,</p><p>немо ги одминувам,</p><p>и тие мене,</p><p>продолжувам со чекор тежок</p><p>по некоја патека,</p><p>газејки ги еден по еден своите соништа,</p><p>во лисјата есенски паднати од дрвата,</p><p>капам и јас со нивните крошни,</p><p>рацете со нивните гранки ги испреплетувам,</p><p>и месечината без небо ја здогледувам,</p><p>својот знак кон мојата легенда-немо помислувам,</p><p>со неа спокојно кон бескрајот продолжувам.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="violetmoon, post: 327572, member: 2223"] Ноќва е толку таговна, осаменоста се повеќе натежнала, како магла насекаде околу мене не ми дава да погледнам, ниту пат да пронајдам, изгубен одамна, меѓу два света, ниту еден не е мој, се е туѓо, и мирисот веќе не го чувствувам, и одразот што го гледам не е мој, и спомените се туѓи, како лицата на залутаните души кои ги сретнувам патем, не свртувајќи се чекорат напред, надевајќи се како мене дека ќе се пронајдат себеси ќе пронајдат знак , ќе ја исполнат својата легенда, а никој никого не пронаоѓа, никој никогаш не прогледува, ниту нешто исполнува, ветрот им избришал и минато и иднина, сенки во сегашноста, немо ги одминувам, и тие мене, продолжувам со чекор тежок по некоја патека, газејки ги еден по еден своите соништа, во лисјата есенски паднати од дрвата, капам и јас со нивните крошни, рацете со нивните гранки ги испреплетувам, и месечината без небо ја здогледувам, својот знак кон мојата легенда-немо помислувам, со неа спокојно кон бескрајот продолжувам. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Колку нозе има кучето? (напишете со букви)
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom
