Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="TheKitten" data-source="post: 30410" data-attributes="member: 623"><p>Гледам во далечината во ноќта</p><p>скриена под прекривката на мракот.</p><p>Ова е само тажаленка без смисла</p><p>додека седам осамена во паркот.</p><p></p><p>Одамна си заминаа сите кои беа тука</p><p>одамна си замина и мојата радост.</p><p>Одамна си замина и ти...</p><p>Со себе ја понесе ведрината на една младост.</p><p></p><p>Ѕвездите заводничи светкаат пак,</p><p>онака како ноќта кога прв пат те имав.</p><p>Дали секогаш вака боли кога губиш некој драг,</p><p>дали вака ќе боли секоја зима?</p><p></p><p>Студенилото на снегот без жал</p><p>се провлекува и низ спомените мои...</p><p>Бела магла, бел снег, бела тага...</p><p>Избледува од сеќавањето допирот твој.</p><p></p><p>Те чекав долго, те чекав молчејќи</p><p>и немо ги гледав очите твои – зелен рај...</p><p>Зошто пак тие не ми шепнаа без глас</p><p>дека така брзо ќе дојде крај?</p><p></p><p>Не зборував ништо додека заминуваше,</p><p>очајот ја гребеше мојата душа...</p><p>Иако молчев, бескрајно молчев</p><p>знам ти мојот нем плач го слушна!</p><p></p><p>Зошто не се врати, за збогум немо да ме бакнеш</p><p>и бескрајно тивка прегратка да ми украдеш...</p><p>А потоа полека, полека, нежно</p><p>еден безгласен зелен поглед да ми дадеш...</p><p></p><p>Па да и простам на ѕвездичкана мала</p><p>што така бесрамно еднаш нас не спои...</p><p>Знам, знаеше и таа дека ти без мене</p><p>ќе продолжиш иднината да ја кроиш...</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="TheKitten, post: 30410, member: 623"] Гледам во далечината во ноќта скриена под прекривката на мракот. Ова е само тажаленка без смисла додека седам осамена во паркот. Одамна си заминаа сите кои беа тука одамна си замина и мојата радост. Одамна си замина и ти... Со себе ја понесе ведрината на една младост. Ѕвездите заводничи светкаат пак, онака како ноќта кога прв пат те имав. Дали секогаш вака боли кога губиш некој драг, дали вака ќе боли секоја зима? Студенилото на снегот без жал се провлекува и низ спомените мои... Бела магла, бел снег, бела тага... Избледува од сеќавањето допирот твој. Те чекав долго, те чекав молчејќи и немо ги гледав очите твои – зелен рај... Зошто пак тие не ми шепнаа без глас дека така брзо ќе дојде крај? Не зборував ништо додека заминуваше, очајот ја гребеше мојата душа... Иако молчев, бескрајно молчев знам ти мојот нем плач го слушна! Зошто не се врати, за збогум немо да ме бакнеш и бескрајно тивка прегратка да ми украдеш... А потоа полека, полека, нежно еден безгласен зелен поглед да ми дадеш... Па да и простам на ѕвездичкана мала што така бесрамно еднаш нас не спои... Знам, знаеше и таа дека ти без мене ќе продолжиш иднината да ја кроиш... [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е снегот?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom
