Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 298284" data-attributes="member: 3190"><p>Ноќва сјаи лицето на август,</p><p>занемува ѕвезди,</p><p>во една тишина и прашина,</p><p>без дочек и будење со тажна мелодија,</p><p>врз неговото лице ниедна солза,</p><p>под него,</p><p>под мене,</p><p>плач втурант во море,</p><p>а таму сонцето се капеше под месечината,</p><p>и храбро се тркалаше во едно прекрасно виножито,</p><p>низ кое душата која вирее во мене,</p><p>ја разнесуваше на некои непознати бродови,</p><p>кои трепереа во црните бранови,</p><p>ловејќи некоја нестварност,</p><p>само мене позната,</p><p>која ти намигнува,</p><p>некаде,</p><p>каде насмевката исчезнува,</p><p>во песокот низ кој поминуваат толку непознати стапки,</p><p>и длабат некои усни полни со љубов,</p><p>криејќи се некаде во прегратките,</p><p>на некои височини,</p><p>каде бог ме допре,</p><p>и ме претвори во свилено едрење.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Achernar, post: 298284, member: 3190"] Ноќва сјаи лицето на август, занемува ѕвезди, во една тишина и прашина, без дочек и будење со тажна мелодија, врз неговото лице ниедна солза, под него, под мене, плач втурант во море, а таму сонцето се капеше под месечината, и храбро се тркалаше во едно прекрасно виножито, низ кое душата која вирее во мене, ја разнесуваше на некои непознати бродови, кои трепереа во црните бранови, ловејќи некоја нестварност, само мене позната, која ти намигнува, некаде, каде насмевката исчезнува, во песокот низ кој поминуваат толку непознати стапки, и длабат некои усни полни со љубов, криејќи се некаде во прегратките, на некои височини, каде бог ме допре, и ме претвори во свилено едрење. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е снегот?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom