Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Lena" data-source="post: 289443" data-attributes="member: 1970"><p>Шепотот на твоето срце</p><p></p><p>Спомен или </p><p>споменик </p><p>без мермерен сјај?</p><p>Извини,морам.</p><p>Така проѕирен и изгубен во воздухот,</p><p>онака како што ѕвездена прашина се губи</p><p>во денот.</p><p>А можеби и само илузија</p><p>обичен,</p><p>одложен миг на реалноста,</p><p>од кој не сакам да се разбудам.</p><p>Понекогаш,</p><p>еве како сега недостигаш.</p><p>И можеби не те гледам,</p><p>но го чувствувам </p><p>шепотот на твоето срце.</p><p>Се пробива како ехо</p><p>низ џунглата од бетон</p><p>се до моите уши,</p><p>до мојот мозок,</p><p>обземајќи ја секоја мала </p><p>клетка.</p><p>Успева да го допре </p><p>срцето,</p><p>за во сонот,</p><p>да те гледам како </p><p>тој нечуен шепот го ткаеш </p><p>во стихови.</p><p>Отворам очи,</p><p>и ме пречекуваат како </p><p>кафе и појадок за </p><p>добро утро.</p><p>Ѕвездената прашина </p><p>одѕвонува во зраците </p><p>на утринското сонце,</p><p>скокоткајќи ми ги сетилата</p><p>будејќи ми ги ендорфините,</p><p>ги ставам своите очила</p><p>и се топам во реалноста.</p><p>И можеби ова не личи на</p><p>поема,</p><p>ниту пак е проза,</p><p>но кому му е грижа за тоа?</p><p>Тука сме да ги кршиме правилата.</p><p>Сакав само..</p><p>Да знаеш дека тој..шепотот</p><p>на твоето срце</p><p>е незаменлив,</p><p>неспоредлив,</p><p>единствен.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Lena, post: 289443, member: 1970"] Шепотот на твоето срце Спомен или споменик без мермерен сјај? Извини,морам. Така проѕирен и изгубен во воздухот, онака како што ѕвездена прашина се губи во денот. А можеби и само илузија обичен, одложен миг на реалноста, од кој не сакам да се разбудам. Понекогаш, еве како сега недостигаш. И можеби не те гледам, но го чувствувам шепотот на твоето срце. Се пробива како ехо низ џунглата од бетон се до моите уши, до мојот мозок, обземајќи ја секоја мала клетка. Успева да го допре срцето, за во сонот, да те гледам како тој нечуен шепот го ткаеш во стихови. Отворам очи, и ме пречекуваат како кафе и појадок за добро утро. Ѕвездената прашина одѕвонува во зраците на утринското сонце, скокоткајќи ми ги сетилата будејќи ми ги ендорфините, ги ставам своите очила и се топам во реалноста. И можеби ова не личи на поема, ниту пак е проза, но кому му е грижа за тоа? Тука сме да ги кршиме правилата. Сакав само.. Да знаеш дека тој..шепотот на твоето срце е незаменлив, неспоредлив, единствен. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom
