Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 285735" data-attributes="member: 3190"><p>Небо си,</p><p>копнеж сум,</p><p>прекрасна си колку си небесна,</p><p>низ очиве магла свилена,</p><p>и од неа свилен конец,</p><p>кој рацете ги врзува,</p><p>со него мојот копнеж во твојот небес е окован,</p><p>прoколнат е,</p><p>во бол кој не исчезнува,</p><p>во душата,</p><p>моја за твоја,</p><p>секогаш припиена,</p><p>а сега како земјата од синилото одвоена,</p><p>велат небото е бескрај,</p><p>хоризонтот јас и ти,</p><p>подалечен,</p><p>таму на тоа место,</p><p>не тагувај,</p><p>не запирај,</p><p>не разбирај го како недостижно,</p><p>како вечност,</p><p>таму почнуваме,</p><p>но нема да завршиме,</p><p>зарем не се сеќаваш,</p><p>нека тоа не те убива,</p><p>во него само допри ме како во сон,</p><p>и овој бродолом ќе го пребродиме,</p><p>не очајувај,</p><p>испрати гласници од твоите мисли,</p><p>моите ќе ги пречекаат,</p><p>без прегратка,</p><p>празнината да ја исполнат,</p><p>само тие го убиваат нечујно,</p><p>празниот човек во мене,</p><p>кој темината ја довикува,</p><p>кој станува црн човек,</p><p>црниот човек што со солзи ме одминува,</p><p>со тие познати солзи,</p><p>кој зборува,</p><p>за твојот немир и бол,</p><p>раскажува,</p><p>некогаш,</p><p>потајно ме радува,</p><p>и на тебе потсетува,</p><p>да мечтаам,</p><p>и крадешкум да се насмевнам,</p><p>за потоа и јас со него да заплачам,</p><p>лијат моите очи,</p><p>сето мое лие од небесата твоја,</p><p>од музата моја низ ветерот разнесена,</p><p>секоја капка збор,</p><p>секој збор стих,</p><p>секој стих дожд,</p><p>секој дожд поема,</p><p>која те негува,</p><p>душата ти ја осветлува,</p><p>твоја за моја,</p><p>секогаш припиена,</p><p>лијат дождови,</p><p>небаре те оплакуваат,</p><p>а жива си,</p><p>живеј и молчи во денот и ноќта,</p><p>во мене си,</p><p>те слушам,</p><p>слушни ме,</p><p>ќе ти објаснам некогаш,</p><p>а тогаш,</p><p>ќе биде засекогаш,</p><p>и после дождот што поема раѓа,</p><p>не барај сомнеж во ѕуницата која краси,</p><p>не биди будалеста,</p><p>нема да го најдеш,</p><p>ако не ми веруваш,</p><p>погледни ноќва во небото,</p><p>и види се што запишав за тебе,</p><p>со тоа земјата ја маѓепсав,</p><p>вдахни ја светоста на светлоста,</p><p>на сето тоа во него,</p><p>и слушни ги воздишките,</p><p>на допрените,</p><p>поради кои чекаме да зазориме,</p><p>не прашувај се поради кого се,</p><p>за тебе се,</p><p>за мене,</p><p>малку се,</p><p>кога би се прашал јас,</p><p>и кога би имал право на нова љубов,</p><p>повторно би те избрал,</p><p>и ако е мојот живот ѕвезда,</p><p>која не разделува,</p><p>нека згасне,</p><p>што ми значат овие триесет и ситно лета,</p><p>за тој миг единствен со тебе,</p><p>миг поголем од столетиа.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Achernar, post: 285735, member: 3190"] Небо си, копнеж сум, прекрасна си колку си небесна, низ очиве магла свилена, и од неа свилен конец, кој рацете ги врзува, со него мојот копнеж во твојот небес е окован, прoколнат е, во бол кој не исчезнува, во душата, моја за твоја, секогаш припиена, а сега како земјата од синилото одвоена, велат небото е бескрај, хоризонтот јас и ти, подалечен, таму на тоа место, не тагувај, не запирај, не разбирај го како недостижно, како вечност, таму почнуваме, но нема да завршиме, зарем не се сеќаваш, нека тоа не те убива, во него само допри ме како во сон, и овој бродолом ќе го пребродиме, не очајувај, испрати гласници од твоите мисли, моите ќе ги пречекаат, без прегратка, празнината да ја исполнат, само тие го убиваат нечујно, празниот човек во мене, кој темината ја довикува, кој станува црн човек, црниот човек што со солзи ме одминува, со тие познати солзи, кој зборува, за твојот немир и бол, раскажува, некогаш, потајно ме радува, и на тебе потсетува, да мечтаам, и крадешкум да се насмевнам, за потоа и јас со него да заплачам, лијат моите очи, сето мое лие од небесата твоја, од музата моја низ ветерот разнесена, секоја капка збор, секој збор стих, секој стих дожд, секој дожд поема, која те негува, душата ти ја осветлува, твоја за моја, секогаш припиена, лијат дождови, небаре те оплакуваат, а жива си, живеј и молчи во денот и ноќта, во мене си, те слушам, слушни ме, ќе ти објаснам некогаш, а тогаш, ќе биде засекогаш, и после дождот што поема раѓа, не барај сомнеж во ѕуницата која краси, не биди будалеста, нема да го најдеш, ако не ми веруваш, погледни ноќва во небото, и види се што запишав за тебе, со тоа земјата ја маѓепсав, вдахни ја светоста на светлоста, на сето тоа во него, и слушни ги воздишките, на допрените, поради кои чекаме да зазориме, не прашувај се поради кого се, за тебе се, за мене, малку се, кога би се прашал јас, и кога би имал право на нова љубов, повторно би те избрал, и ако е мојот живот ѕвезда, која не разделува, нека згасне, што ми значат овие триесет и ситно лета, за тој миг единствен со тебе, миг поголем од столетиа. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е тревата?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom