Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Lena" data-source="post: 280177" data-attributes="member: 1970"><p>Филозофија</p><p></p><p></p><p>Филозофијата е чудна ствар,</p><p>милион прашања,</p><p>прашања без одговори,</p><p>од едно постануваат сто.</p><p>Се шират како вирус во главата.</p><p>Создаваш затворен лавиринт</p><p>од прашања,</p><p>за да сфатиш дека одговорот </p><p>е во кругот.</p><p>Одговорот е:Ништо.</p><p>Сфаќаш дека бог ќе го најдеш</p><p>во нејзиното тело,</p><p>кое те мами на прљав перверзен секс,</p><p>дека религијата е срање </p><p>и дека не постои апсолутна вистина.</p><p>Убавото огледало</p><p>закачено на белите марморни </p><p>плочки во бањата ти го поставува прашањето:</p><p>Кој си ти?</p><p>Глупо прашање.</p><p>Погрешно прашање.</p><p>Ебено прашање.</p><p>Се бараш себе,за да откриеш</p><p>дека ти си тој.</p><p>Тој што си бил и пред </p><p>да почнеш да филозофираш,</p><p>дека нема ништо трето</p><p>и дека кармата е само кучка.</p><p>Само од тој лавиринт на прашања излегуваш</p><p>како сосем нов ти,</p><p>совршена единствена </p><p>верзија на ликот од огледалото.</p><p>И додека јас филозофирам </p><p>околу филозофијата,</p><p>ти си ги уништуваш мозочните</p><p>ќелии со тхц и ништо не мислиш.</p><p>Мислите ти се празни,</p><p>се е сеедно,</p><p>се насмеано,</p><p>а ти си потонат во илузијата </p><p>на мигот,</p><p>пропратена со завист.</p><p>Си се запрашал ли некогаш која е смислата на твојот живот?</p><p>Која е твојата вистина?</p><p>Или твојата вистина е мртва одамна?</p><p>Или воопшто не е родена?</p><p>Кој си ти човече?</p><p>Свесно се убедував дека си ти мојот </p><p>ангел.</p><p>Те купував со насмевки,</p><p>те купував со шарм,</p><p>ти го нудев моето тело,</p><p>со венецијански маски разни.</p><p>И заповедав тивко скоро нечујно на љубовта: Убиј ме!</p><p>И ти се предадов целата </p><p>не оставајќи ништо за мене.</p><p>Љубовта ме уби</p><p>и повторно живот ми вдахна.</p><p>Јас одам,</p><p>ти ми судиш и повторно бејби</p><p>лажна љубов ми нудиш.</p><p>Но,хеј бејби немој сега да ми судиш,</p><p>јас само ги најдов недефинираните одговори на</p><p>филозофските прашања,</p><p>го следам срцето </p><p>и заминувам.</p><p>Прости,</p><p>не знам поинаку.</p><p>Тоа сум јас.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Lena, post: 280177, member: 1970"] Филозофија Филозофијата е чудна ствар, милион прашања, прашања без одговори, од едно постануваат сто. Се шират како вирус во главата. Создаваш затворен лавиринт од прашања, за да сфатиш дека одговорот е во кругот. Одговорот е:Ништо. Сфаќаш дека бог ќе го најдеш во нејзиното тело, кое те мами на прљав перверзен секс, дека религијата е срање и дека не постои апсолутна вистина. Убавото огледало закачено на белите марморни плочки во бањата ти го поставува прашањето: Кој си ти? Глупо прашање. Погрешно прашање. Ебено прашање. Се бараш себе,за да откриеш дека ти си тој. Тој што си бил и пред да почнеш да филозофираш, дека нема ништо трето и дека кармата е само кучка. Само од тој лавиринт на прашања излегуваш како сосем нов ти, совршена единствена верзија на ликот од огледалото. И додека јас филозофирам околу филозофијата, ти си ги уништуваш мозочните ќелии со тхц и ништо не мислиш. Мислите ти се празни, се е сеедно, се насмеано, а ти си потонат во илузијата на мигот, пропратена со завист. Си се запрашал ли некогаш која е смислата на твојот живот? Која е твојата вистина? Или твојата вистина е мртва одамна? Или воопшто не е родена? Кој си ти човече? Свесно се убедував дека си ти мојот ангел. Те купував со насмевки, те купував со шарм, ти го нудев моето тело, со венецијански маски разни. И заповедав тивко скоро нечујно на љубовта: Убиј ме! И ти се предадов целата не оставајќи ништо за мене. Љубовта ме уби и повторно живот ми вдахна. Јас одам, ти ми судиш и повторно бејби лажна љубов ми нудиш. Но,хеј бејби немој сега да ми судиш, јас само ги најдов недефинираните одговори на филозофските прашања, го следам срцето и заминувам. Прости, не знам поинаку. Тоа сум јас. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е снегот?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom
