Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 272222" data-attributes="member: 3190">Одејќи по патот изгазен од илјада образи,го бакнувам древниот миг,со усните прсти свеќи што гаснат,среќен што со нозете газам,и на ниеден од нив не пазам,целосен кога сум осамен,на ниедно срце прикован,од ниедна душа извалкан,љубовта на кревките ја оставам,страста ја продавам,во тој древен миг,застанувам стаписан,вечен,затечен,од човек создаден,гледајќи во живите бои на моќните дрвја,во него,не ги приметувате,секогаш различни,постојано отфрлени од опседнатостана монолозите во театарот на нашиот нелогичен разум.</blockquote>

На врв Bottom