Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="malo" data-source="post: 318265" data-attributes="member: 1867">Во ред е тоа што ти го сакаш градот и што не можеш да не живееш во него, но многу е детски да генерализираш и да кажуваш дека сите што сакаат да жиеат впо село претеруваат. Мене ми се допаѓа селото од неколку причини1. Многу сакам природа и само во природа се чувствувам целосно слободна. Сакам кога се однесувам како дете и не ги сакам општествените ограничувања.2. Сакам сама да си произведувам храна. Мене не би ми било проблем да си произведам храна колку што ми треба за една година, се разбирам од тие работи до некаде и секој ден истражувам на таа тема. Едноставно дури и глупаво ми е да платам многу поскапо за овошје и зеленчук кој е прскан и на некој си неприроден начин одгледан, кога можам, знам и сакам самата да си го произведам истото кое би било 100% органско.3. Во село е многу полесно и креативно да се изразуваш. Јас сакам да сликам,вајам, изработувам накит и се и сешто. Речиси се што поседувам е лично од мене изработено. Сакам кога наоѓам материјали во природа, сакам кога наоѓам инспирација во природата, сакам кога наоѓам мир во природата... Сум живеела и во село и во град и многу добро знам какви дела се раѓаат таму,а какви тука во оваа сивило. Барем за мене е така, можеби многу други уметници нашле инспирација баш во Скопје, но јас тука се чувствувам фригидно.4. Сакам да живеам здрав живот.5. Самотник сум и понекогаш сакам да поминам подолг период сама и не сакам да се дружам многу. Ме нервира кога некој ке ме покани на гости или кога ке имам ненајавени гости. Не сакам гужви. Страшно ми е непријатно во автобус или во банка или во училиштето на мојот син. Во село не би ги избегнала во целост лугето, но колку помалку, тоа подобро....Причини има уште, но мислам доволно напишав. Што се однесува до образованието и децата. Има деца од нај забутаните села, во кои има само две-три куќи, па студираат во Скопје, тоа нема никаква врска со образованието. Исто така познавам и девојка која што е од Скопје па студира во Тетово и таа не е единствен таков случај нели, па не мислам дека е оштетена поради тоа.Мене искрено ми е жал што моите деца немаат детство затоа што живееме во Скопје. Никогаш не се санкале на санка, снешкото не им траел повеке од пола ден, не се качиле на дрво, не пиеле вода од извор, немале прилика да насадат нешто, не собирале печурки, бобинки, диви лешници или планински чаеви... не виделе змија или жаба, не виделе крава, коза, свиња. Моите деца никогаш не биле слободни, одсекогаш им се кажувало да не одат натака, да не одат навака, да не трчаат тука, да бидат потивки, дека не смеат тоа и сл. Моите деца тука дишат чад и јадат грозна храна и не одат на места на какви што одат нивните врсници поради недостатокот на финансии, поради тоа што јас немам многу слободно време и поради тоа што ние како семејство си имаме изградено сосема други вредности и имаме различни приоритети од останатите. Селото можеби нема кино, музеј, планетариум, театар, зоолошка и сл., но неколку години сме во Скопје и не можам да кажам дека често сме оделе на такви места (на дел од нив и никогаш немаме отидено). Погрешен е ставот дека селото ги уназадува децата. Се зависи од која призма гледаш на работите.</blockquote>

Верификација: Каква боја е тревата?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата