Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Saladin" data-source="post: 317898" data-attributes="member: 272">Скопје умре во спомените во овие последни неколку години, трансформирајќи се во нешто што на никој град не му го посакувам. Настрана „проблемот“ провинцијалци - граЏани (ова отсекогаш било во оптицај и затоа го ставив во кавички), целата трансформација што ја има доживеано Скопје, ме натера да го засакам исклучиво само во спомените, но вакво какво што е денес не сакам ни да помислам на целиот масакр што го има прерпено пред се` на зелената површина, потоа на загушеното недоделкано централно градско подрачје кое ни од далеку не личи на оноа што некогаш беше. Со самата помисла на неадекватните градби и доградби, доделени како некој да играл јамб со коцки или зел во анусот набутал акварел и темпера и испил рицинусово масло и почнал да шкраба на хамер. Рандомизирана уметност без душа, но длабоко кога ќе загребеш на површината  - со одреден шаблон на протерување на се` живо и диво што некогаш беше граѓанско. Не зборам за народот, зборам за духот општо. Шаренилото го правеше градот да изгледа тоа што е, сега е пусто, замрено, полно со зомбија буквален Rat race за гола егзистенција и пред се` престиж. Секој сака да биде некој, додека заборавил да биде свој. Тоа е тој утепан дух. Да не заборавам клише муабетот но чиста вистина - сето тоа залепено со еден слој на стиропор, демек надворешната убавина може да се замаскира. Па погледнете го плоштадот (пред да се затвори целосно пред 4-5 месеци)  смдри од далеку на загорен зејтин ѓубре расфрлано од реката и канализација. Плоштадот наликува на еден вид на чир кога ќе пукне, градот ќе умре од сепса. Зелената порвшина скоро е десеткувана  (негде читав дека имаме три пати под нормалата зелена површина што е ненормално за еден град. Да не заборавам дека процесот на бришење на овој простор е во оптек катадневно, обратно пропорционално од никнувањето на споменици и масивни градби кои при првиот потрес се претвараат во пепел.  Границата на секакво разумно планирање е  изместена со тоа што на само 10 метра од високи згради никнуваат нови. Кој болен ум би можел да направи вакво сквернавење на урбанистичкиот план, не знам. Да бидам реален не сум ни нешто голем обожавател на брутализмот како правец - преедноставен е, нема некоја голема естетска вредност, делува масивно, но реално има и план и размер во него. Така да Кензо Танге иако ни` оставил некакво наследство штета е што многу малку му останавме верни. Единствена утеха наоѓам во Чаршијата и евентуално на одредени маала инкапсулирани во оваа калакурница од невкус и кич. Но како што чув и на неа и` се мерачат да ја сменат, да ја инкорпорираат во кичот што го започнаа пред 8 години. Затоа го користам секој сончев момент да зачувам неколку конзервирани импресии од овие места, додека трае. Кога ќе умре и тоа, слободно може да барам излез од истиов овој град за кој пред неполна деценија не ни помислив дека ќе се претвори во такво монстуозен импровизориум на кич.</blockquote>

Верификација: Колку нозе има кучето? (напишете со букви)

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата