Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="MissChievous" data-source="post: 216669" data-attributes="member: 266">Абе не можеме да ги ставиме сите во ист кош. Зависи и газдата колку е заинтересиран за да ги поднаучи своите вработени, зависи и вработените колку искуство имаат и најважно култура, зависи и муштериите какво однесување имаат и какви вибрации пренесуваат.Јас кога работев во Америка, мене ме учеа да бидам толку добро расположена и културна кон муштериите, што веднаш кога ќе влезеше некој, му викав: "Hi! How are you?, "How're you doing?", после на заминување: "Have a great day" и слично. Секогаш насмеана, ма како и да се чувствуваш во моментот, дури и физички да ти е лошо. Секогаш подготвена да помогнеш на било кој начин, секогаш интеракција со луѓето, ако се подолго присутни ги прашуваш дали им е потребна помош. Уште нешто што мислам дека никогаш нема да го видам тука. Продавам играчка, после пола саат/саат ми доаѓа муштеријата со купената играчка, но скршена. Ми вика, веднаш се скрши (демек, како тоа може), сакам замена. И му правиш замена. Значи, детето негово сигурно ја треснала од земја уште во првото играње и виновни се производителите за наводно слабо направена играчка и продавницата која им ја продала.Поентата ми е дека НЕ СМЕАТ продавачите да бираат муштерии. Мене не ми сметало дали муштеријата е белец, црнец, азиец, маж, жена, стар, млад, дете, американец, странец,... Продавницата е зависна од муштеријата. Продавницата добива профит од муштеријата која им го купува производот. Поради тоа, продавачите мораат да нудат врвна услуга. На муштеријата гајле му е како се чувствува физички/психички продавачот, тој е дојден во неговата продавница да остави пари.</blockquote>

Верификација: Каква боја е Сонцето?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата