Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Lena" data-source="post: 285165" data-attributes="member: 1970">Порано беше кај мене така кога ќе запознаев нови молчаливи луѓе и ќе излезев со нив на кафе,мислев дека е моја обврска да зборувам со нив,да им правам моабет,да правам да им е интересно.Со тек на време се промени тоа,и да бидам најискрена воопшто не чувствувам потреба да изигравам кловн за некого и да правам времето да му е поинтересно.Едноставно ако не ми се зборува,не зборувам.А и незнам понекогаш што да кажам,кога се вртат без врска моабети кој воопшто не ме интересираат.Понекогаш немам некој коментар на сето тоа.Тие истите другарства(со молчеливите)кои ги стекнав,гледам дека полека не функционираат затоа што се нема тема,сите разговори завршуваат со:Аха,да,така е.Во меѓувреме пак запознав сосем нови луѓе со кои можам и да ќутам и да зборувам(нормално не ќутам нон-стоп,туку ете кога не ми се зборува или пак на нив)и тој молк е едноставно пријатен молк,не замара,се нема потреба од вртење на зборови ко празна воденица.Луѓето кои ги запознав од интернет,ги доживеав исто така како што ги доживеав на интернет и тоа се пријателства кои ќе траат.</blockquote>

Верификација: Каква боја е тревата?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата