1. Еј...супер што го посетуваш Црнобело форумот. Слободно регистрирај се и приклучи ни се во дискусиите!

Филмот со пајакот

Дискусија во форумот 'Колумни' започната од Lena, 3 март 2013.

  1. Lena

    Lena Poétesse

    Зачленет на:
    12 октомври 2012
    Мислења:
    4,151
    Допаѓања:
    7,676
    Сакам да се туширам,
    и гледам мало светло пајаче во када.
    Го гледам јас, ме гледа и тоа( мислам дека ме гледа, не сум сигурна).
    И во глава, ми доаѓа мисла која сум ја прочитала некаде:
    Светли мали пајаци носат среќа....
    Хммм..
    Што да правам?
    Да го убијам немилосрдно или да му го спасам животот?
    Се одлучувам да му го спасам животот, може ќе ми донесе среќа.
    Додека се трудам да го спасам т. е фатам,
    размислувам за среќата..
    Доволна ми е една мисла да направам цела тема на размислување во глава.
    Среќата...
    сите очекуваат некој или нешто да им донесе
    среќа.
    Сите очекуваат да најдат партнер кој ќе ги усреќи,
    сите или повеќемина од нас, чекаат да добијат на лото и најпосле да бидат среќни..
    Кога ќе видиме, животов ни поминува во
    чекање ( на каса, во гужва, на следниот одмор, на телефонски повик, на платата, на автобусот, на некој кој ќе не усреќи ) па и на среќата..
    И така,доаѓам до некој заклучок
    дека среќата не е зависна од никој друг,
    па ни од светлото пајаче кое се мачи да излезе од кадата, ама не му успева.
    Среќата зависи од нас самите.
    Се будиме наутро и сами одлучуваме дали ќе имаме среќен или никаков ден.
    Мислите го прават своето, па и среќата.
    Ако се, што се случува околу нас гледаме со негативни очекувања,
    самите си ја ствараме несреќата со нашите мисли.
    Гледајќи се позитивно
    допринесуваме за нашата среќа..
    Сето тоа би го нарекла игра на мислите,
    среќа или несреќа.
    Некои вечно чекаат на партнерот кој ќе ги направи среќни..
    хмммм...
    Никој не може на долг период да не прави среќни, ако самите не сме среќни.
    Можеби ќе функционира едно време,
    но потоа ќе бараме уште повеќе докази од негова страна,
    кои ќе не направат среќни,..
    неможејќи да ни ја даде или пружи нашата среќа,
    ќе се жалиме како тој парнер не прави несреќни, со тоа што неможе да не направи среќни ...
    Хе? Конфузија на мислите...
    Зар не е среќа, кога додека врне се појавува сонцето и позади нас се појавува прекрасна слика на природата, виножитото?
    Зар не е среќа што се будиме здрави
    и се спремаме за на работа?
    Зар не е среќа што имаме вода дома,
    и не мораме да носиме кофи со вода донесени од изворот?
    Зар не е среќа што сме ние, ние?
    Би можела до утре да филозофирам за нештата кои би можеле да не направат среќни,но
    најпосле успевам да го фатам пајачето
    во дланките, и се прашувам како ме доживува во моментов?
    Се плаши ли?
    Или е среќно што му го спасив животот?

    Го отварам ширум прозоророт од кујна,
    ги отварам дланките,ги затварам очите
    и посакувам желба( може стварно ќе ми донесе среќа пајачето)...
    и го гледам како се губи од мојот видик..
    Му го спасив животот, тоа е среќа...
     
    На Idiot, melpomena, Badgirl и уште 2 други им се допаѓа ова.
  2. Aristokrat

    Aristokrat Староседелец

    Зачленет на:
    27 февруари 2012
    Мислења:
    2,655
    Допаѓања:
    3,335
    Значи сепак ти одлучи да му ја донесеш среќата,бил осуден на твојата милост или немилост,на твојот избор (или можеби сам си помогнал со добрите мисли дента и затоа реши да го пуштиш):)
     
    На Хоуп* и lady_blue им се допаѓа ова.
  3. Lena

    Lena Poétesse

    Зачленет на:
    12 октомври 2012
    Мислења:
    4,151
    Допаѓања:
    7,676
    Во горенаведениот текст се работи за личната среќа на луѓето, а не на пајаците:)
    и да, неговата среќа во овој случај зависеше од мене.Можеше и несреќно да биде усисан..
     
  4. Aristokrat

    Aristokrat Староседелец

    Зачленет на:
    27 февруари 2012
    Мислења:
    2,655
    Допаѓања:
    3,335
    Многу внимателно го прочитав ама јас ти направив паралела дека како што неговата среќа зависела од тебе така не секогаш среќата наша зависи само од нас:)
     
    На Хоуп*, Redhead, Bibi@ и уште 1 член му се допаѓа ова.
  5. Lena

    Lena Poétesse

    Зачленет на:
    12 октомври 2012
    Мислења:
    4,151
    Допаѓања:
    7,676
    Хмммм...
    а од кого зависи нашата лична среќа?
     
    На cakar_ulav му/ѝ се допаѓа ова.
  6. Lena

    Lena Poétesse

    Зачленет на:
    12 октомври 2012
    Мислења:
    4,151
    Допаѓања:
    7,676
    melpomena - 17 Јули 2012
    Да чекаш некој да те направи срекен,тоа е најсигурниот начин да останеш тажен.



    Кога сме веќе на тема,
    melpomena, ти ја ставив мислата и овде,
    се надевам во ред е,
    одговара на колумната.
     
    На Bibi@, melpomena и cakar_ulav им се допаѓа ова.
  7. lady_blue

    lady_blue Староседелец

    Зачленет на:
    14 февруари 2012
    Мислења:
    2,400
    Допаѓања:
    4,420
    кога човек би можел потполно да се одвои себеси од својот свет, тогаш би можел да е потполно одговорен за сопствената лична среќа.
    ама тогаш, така одвоен, дали воопшто би имало смисла да се зборува за лична среќа?
     
    На Saladin му/ѝ се допаѓа ова.
  8. Lena

    Lena Poétesse

    Зачленет на:
    12 октомври 2012
    Мислења:
    4,151
    Допаѓања:
    7,676
    Моето мислење за среќата е,
    дека можеме свесно да одлучиме и со тоа да делуваме
    дали ќе бидеме среќни или несреќни
    за одредени ситуации.
    Секогаш постојат две солуции,
    во кои најчесто
    песимистите бираат несреќа,
    додека оптимистите најчесто ја бираат среќата.

    И уште би ја квалифицирала оваа среќа во наша лична среќа,
    онаа која зависи од нас.
    Иако, се зависи од нас..

    зборувам за среќа како чувство..
     
    На melpomena му/ѝ се допаѓа ова.
  9. Lena

    Lena Poétesse

    Зачленет на:
    12 октомври 2012
    Мислења:
    4,151
    Допаѓања:
    7,676
    па ако тоа го прави среќен,
    да биде одвоен за да биде среќен
    тогаш делувал свесно на
    неговата лична среќа , која за нас можеби е незамислива( тоа одвојување)..
     
  10. melpomena

    melpomena Енигма

    Зачленет на:
    3 март 2012
    Мислења:
    8,231
    Допаѓања:
    17,756
    Можеби нашата сопствена среќа не зависи само од нас,но од кого зависи?
    Ете ние не сме бирале сами да се родиме,не сме бирале каде,од кого.
    Ако сакаме да ги разграничиме работите,постојат доста кои би припаднале на страната на она дека нашата лична среќа не зависи од нас самите.
    Можеби не е наш изборот како ке растеме,влијанието од семејството не е мала работа,но исто како и сите деца и нас не пуштиле во школскиот двор,свет во кој делумно сами треба да се адаптираме.
    Ете да речеме и таму може да влијае она,,чиви деца сме,, но има и дел кој зависи и лично од нас.
    Нашиот став кон учителката,соучениците,знаењето.
    Секако дека и условите за учење влијаат за нашето образование,но претежно пак грото зависи од нас самите.
    Секогаш си бараме оправдување како ,,Којко;,ни е крив што нам не ни се учи,или пак си одбираме причина која ке ни биде мотивација за учење.
    Значи пак изборот е наш.
    Ајде ова е за кога сме деца.
    Веке сме возрасни.
    Да замислиме дека сме поминале низ сита и решета.
    За ситата сами сме одлучувале а за решетата некој трет.
    Кога велам дека за нашата среќа сме си сами и криви и заслужни,мислам,што ние сами ке одбереме за нас да претставува среќа,тоа и ке претставува.
    Како ние ке си ја одредиме,,границата,,за нашите желби и потреби од нас зависи.
    Човечки е да го сакаме невозможното,но да не оставаме тоа да ја одредува нашата среќа.
    Е понекогаш не можеме да влијаеме врз нашето здравје.Или пак можеме,но сеуште не ја знаеме формулата.
    Се препуштам на судбината,сопствените заслуги,одлуки,а околината ја сметам за сопствено место за адаптација.
    Значи мојата среќа зависи од мене.:biggrin
     
    На Lena му/ѝ се допаѓа ова.

Сподели: