Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Astrostoper" data-source="post: 31578" data-attributes="member: 660">the Nomemory CardСедат двајца насмеани. Седат минута, две, десет, 50, сто. Рака на срце, треба само да седат и да се насмеани. Но се движат, како во некоја куклена претстава. Без сценарио, без ред, како Хаос да е нивен прабог. Седат двајца насмеани а минутите одминуваат. Имаат и по некоја реплика, извадена од тоа несценарио, а да некој луд сценарист сепак би решил да ги стави на хартија, верувајте, дека не би имало смисла во ниту една комбинација на нивното редење. Очигледно репликите не се важни во претставата која тече. Да е балет, не е, да е пантомима, и тоа не е. А обидувајки  се например, да ја споредиме петата со шеесетседмата минута, нема да откриеме некоја разлика. Боже мили, вака прераскажано излегува дека е кардинално досадно. И се наметнува прашањето- зошто тие не сакаат да заврши. Зашто се засмеани? Затоа? Ако не ви текнува зошто, тогаш не знам да прераскажувам тоа, што го гледам. Заминав а се прашувам дали уште седат таму двајца насмеани. А не се прашувам, но сум убеден дека тие на ништо нема да се сеќаваат, освен дека биле насмеани.</blockquote>

Верификација: Каква боја е тревата?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата